Euskal Literatura: Poesia Soziala eta Surrealismoa
Poesia Soziala (1940-1975)
Poesia sozialak diktaduraren garaiko egoera politikoa eta soziala salatu nahi zituen. Ezaugarri nagusiak hauek dira:
- Langileen eta baserritarren bizi-baldintza gogorrak eta soldata baxuak.
- Euskaldunen marjinazioa.
- Benetako informazioa emateko nahia.
- Agintarien moralaren eza eta gerraren oroimena.
- Etsipena eta hizkera sinplea, langileengana iristeko.
"Nire aitaren etxea defendituko dut" (Gabriel Aresti)
Arestiren poesian hainbat gai jorratzen dira:
- Euskaldunen marjinazioa eta kapitalaren gorakada.
- Nekazarien egoera larria eta bizi-kostuaren igoera.
- Agintarien ustelkeriaren kritika.
- Hiztegi erraza eta aditz sinpleak erabiltzen ditu, mezua argi helarazteko.
Surrealismoa (1975etik aurrera)
Garai honetan gizakiaren kezka existentzialak...