Erdi Aroko Filosofia: Fedea, Arrazoia eta Etika
Arrazoia eta Fedea Erdi Aroan
Kristautasuna Erromatar Inperioan erlijio bakar bihurtu zenean, teologoek greziar filosofiari aurre egin behar izan zioten. Arazoa? Ezagutzarako bi bide zeuden: arrazoia (filosofiaren oinarrizko tresna) eta fedea, jainkotasunaren errebelazio zuzena bakarrik onartzen zuena. Horrexegatik, Erdi Aroan haien arteko harremana izan zen gai nagusia.
Filosofo Erlijiosoen Jarrerak
Filosofo erlijiosoen hiru jarrera nagusi bereizten dira:
- Arrazoiaren arbuioa: Erlijioaren absurdu irrazionala baieztatzen zuten. Hauentzat, fedeak ez zuen arrazoirik behar; salbazioa bakarrik zen garrantzitsua. Tertulianok ongi laburbildu zuen Kristoren berpizkundeaz: «Absurdua delako sinesten dut». Tazianok filosofoen arteko kontraesanak aipatu