Frankismoaren aurkako oposizioa: 1940-1970
Frankismoaren aurkako oposizioa
Frankismoari talde ugarik egin zioten kontra. Oposizio horrek errepresio judiziala eta poliziala jasan zuen. Talde guztiak klandestinoak ziren; preso politikoak, komunikabideen kontrola jasan zutenak eta erregimenarekiko loturarik ez zutenak baztertuak izan ziren.
40ko hamarkadako taldeak
Hasierako urteetan, oposizio armatua izan zen erregimenaren aurka:
- Makiak eta gerrilariak: Ekintza armatuak egin zituzten Galizian, Asturiasen eta beste leku batzuetan.
- Arango bailara: 1944an komunistak sartu ziren, baina porrota ezagutu zuten.
- Monarkikoak: Francok bere taldeko batzuei, Juan de Borbonen itzulera nahi zuten monarkikoei, aurre egin behar izan zien.
50eko hamarkadako taldeak
Garai honetan bi talde nabarmendu ziren:
- Unibertsitateko oposizioa: Ikasle eta irakasleena. Francok unibertsitateko kargu gorenak aldatuz konpondu zuen arazoa.
- Langileen oposizioa (50eko hamarkadatik 70ekora): Lehenengo grebak 1951n izan ziren Bartzelonan. Greba garrantzitsuenak 1956-1958 bitartean gertatu ziren, Asturiasko meategietan eta Euskal Herriko industriaguneetan, UGT eta CNTri aurre eginez.
Oposizio politikoa
Oso anitza zen: liberalak, errepublikarrak, sozialistak, komunistak, etab. Garrantzitsuena "El contubernio de Munich" gertaera izan zen:
- 1962ko ekaina: Munichen asanblada bat ospatu zen, Espainiako oposizio formalaren 110 ordezkari baino gehiagorekin (komunistak izan ezik).
- Manifestua: Bertan Espainian demokrazia ezartzea, alderdi politikoak eta sindikatuak onartzea, zentsura murriztea eta norbanakoaren askatasunak bermatzea eskatu zuten.
- Erregimenaren erantzuna: Francoren erregimenak prentsa kanpaina berezia sortu zuen eta parte hartu zutenen aurkako errepresioa bideratu zuen (adibidez, Álvarez Miranda eta Calvo Serer konfinatu zituzten, eta Anson kartzelaratu zuten).