Newtonen Grabitazio Unibertsalaren Legea
Grabitazio Unibertsalaren Legea masadun gorputz ezberdinen arteko indar grabitatorioa definitzen duen lege fisiko klasikoa da. Newtonek bi gorputzen arteko erakarpen-indarraren balio kuantitatiboa ezarri zuen.
Indarra bi gorputzen masen eta distantziaren araberakoa da. Masak gero eta handiagoak eta hurbilagoak direnean, erakarpen handiagoa dute.
Newtonek grabitazio unibertsalaren legea honela formulatu zuen:
F₂₁ = -F₁₂ = (G * m₁ * m₂) / r²
Non:
- F: grabitazio indarra
- m₁ eta m₂: gorputzen masak
- r: gorputzen zentroen arteko distantzia
- G: grabitazio unibertsalaren konstantea (gutxi gorabehera 6,67 x 10⁻¹¹ N·m²/kg²)
Ezaugarri Nagusiak
Grabitazio indarrak ezaugarri hauek ditu:
- Sortzen diren indarrak erakargarriak dira.
- Urruneko indarra