Teoria Funtzionalista eta Gizarte Estratifikazioa

1.3. Teoria Funtzionalista

Gorputza eta organoak = gizartea.
Durkheimen lana aipatzea ezinbestekoa da.
Klasea eta estratua bereiztu behar dira:
- Klasea: Faktore objektiboz osatuta dago eta ekoizpen-sisteman kokapen berezi bati lotua.
- Estratua: Faktore subjektiboz osatuta.

Klase ezberdinen osagarritasun funtzionalaren ideia bete (eginkizun ekonomikoetatik abiatuz).
Lanaren zatiketa funtzionalaren ideia (ez dago tokirik klase borroketarako; klase ezberdinak osagarriak direnez, ez da lehiarik sortzen).
Estratifikazioaren teoria estratuaren bidez (estratu bakoitzak funtzio bat betetzen du eta rol sozial batzuk ditu).
Estratifikatutako jarduera sozialen errealitate enpirikoa.

Faktore ekonomikoak gizartean nagusi diren ideologietara moldatzen dira; beraz, ukatzen du faktore ekonomikoak bizitza sozialaren faktore esplikatiboak direla.
Ez du klase borrokaren ideia partekatzen; gatazkak eta ezberdintasun sozialak interesatzen zaizkio.
Gertatzen denaren arrazoia aurretik gertatutako zerbaitetan bilatu behar da, eta gertatu denak funtzio bat du.
Gizarte konplexuak desoreka soziala ekartzen du. Konpontzeko bideak: lanaren zatiketa (bakoitzak gauza bat egin), rolen espezializazioa eta funtzio berriak sortzea.
Lanaren zatiketak gizabanakoen arteko lehia murrizteko balio du, baina Durkheimek ez du ikusten onurarik ekartzen duenik.

Bere teoria bi kontzepturen arabera antolatu zuen:
- Egitura: Gizartearen osagai egonkorrek osatzen dute.
  - Egituraren osagaiak: rolak, kolektiboak, normak eta baloreak.
- Funtzioa: Egituraren osagai ezberdinen arteko lotura dinamikoa da, mugimendua eta funtzionamendua ekarriko dituena.
Gizarte bateko estratifikazio-sistema batean, edozein gizabanakoren estatusa ematen zaion estatusari loturiko balorazio komunen ondorioa da.

Edozein gizartek bere kideei posizio sozialak banatu behar dizkie, eta konbentzitu zein barneratu behar dituzte beren posizioei lotuak dauden eginbeharrak, estratifikazio soziala sortuz.
Sariak posizioen arabera eman behar dira.

Estratifikazioa eta ezberdintasun sozialak justifikatzen ditu, funtzionalitatearen argudioekin.