San Agustinen Antropologia: Gizakia, Askatasuna eta Grazia
Pentsamendu kristaua eta antropologia
San Agustinen pentsamenduak gizakia aztertzen du, antropologia ikuspegitik. Bere oinarria kreazioaren teoria da, Biblian agertzen den unibertsoaren eta gizakiaren sorrerari buruzkoa:
- Jainkoak gauza guztiak ezerezatik sortu ditu.
- Berak nahi izan duelako sortu ditu.
- Gizakia kreazio horren gailurrean kokatu du.
Ikuspuntu dualista
Gizakiaren izaerak dualismoa du oinarri:
- Arima: Hilezkorra.
- Gorputza: Hilkorra.
Gizakiaren definizioa
San Agustinentzat arimak garrantzi nagusia du, arrazionala eta hilezkorra baita.
- Silogismoa: Arima bizitzaren printzipioa da; bizitza eta heriotza ezin dira batera eman; beraz, arima ezin da hil.
- Innatoa: Arima naturalki sartzen da gorputzean, hura gidatzeko.
- Jatorrizko pekatua: Adan eta Evaren ondorioz, gorputzak arima menperatzen du. Egoera horretatik ateratzeko, Jainkoaren grazia beharrezkoa da.
Askatasuna eta gaizkia
San Agustinentzat askatasuna aukeratzeko gaitasuna da.
- Gaizkiaren sorrera gizakiaren askatasunean dago.
- Ongia egiteko, ordea, Jainkoaren laguntza (grazia) behar da.
- Askatasunak ongirako joera izan behar du; hori betetzen denean, gizakia zoriontsua da.
- Jatorrizko pekatuan askatasuna galdu zen, eta gizakiak nahita egin zuen bekatua.
Ondasun materialak eta inmaterialak
- Materialak: Desagertu egiten dira eta bekatuen ondorioz aukeratzen dira; gizakia zorigabe bihurtzen dute.
- Inmaterialak: Mantendu egiten dira eta benetako zoriontasuna ematen dute, Jainkoarenganako joeraren eta baloreen bidez.
Laburbilduz, San Agustinen ustez, gizakiaren esentzia bere askatasunean datza, eta ongia egitea borondatearen menpe dago.