Euskal Ahozko Literatura Tradizionala

Balada Zaharrak

Narrazio kantu laburrak dira, ahoz transmitituak, gertakariak kontatzeko helburuarekin.

• Kokapena: Zuberoa, Bizkaia eta Nafarroa.
• Gaia: Ezinezko maitasunak, heriotza bortitza, hilketa, etab.
• Doinua eta Estiloa: Estilo zuzena, efektu oldakor dramatikoa. Pertsonaiak ez dira deskribatzen. Izaera lirikoa du.
• Baliabideak:
  • Paralelismoa: Egitura sintaktiko bat errepikatzen da baliabide espresibo gisa, informazio zehatza emanez.
  • Errima: Amaierako hots berdintasuna da, entzuleari atseginagoa egiteko.

Maite Kantuak

Izaera tristea dute. Helburu nagusia pertsonei maitasunaren arriskuez ohartaraztea da.

• Kokapena: Ipar Euskal Herrian.
• Gaia: Maitasuna edo amodioa.
• Sinboloak:
  • Izarrak: Hotz urruna.
  • Loreak: Maiteminduta egotea sinbolizatzeko.
  • Txoriak (Xoriak): Engainatutako neska.

Kopla Zaharrak

Lau lerrokoak dira. Edukia bi zatitan banatzen da:

1. Zati sinbolikoa (natura).
2. Esanahia duena.

• Kokapena: Euskal Herri osoan (anonimoak).
• Gaia: Bi mota (dantzatzeko eta eskaerak egiteko).
• Neurri Ezaugarriak: 10-8 / 8-8 / 7-6.
• Errima: 2. eta 4. lerroetan beti; 3.ean inoiz ez.

Bertsoak

Errima eta kontatzeko artea da.

Ahozko Literatura Motak

• Tradiziozkoak: Baladak, Maite Kantuak, Kopla Zaharrak.
• Ez Tradiziozkoak: Bertsolaritza, bat-bateko bertsolaria, bertso idatzia.

• Errima: Kopla Zaharren errima patroi bera jarraitzen du.