Espainiako Trantsizioaren Amaiera eta Demokraziaren Finkatzea

UCDren Krisia eta Estatu-Kolpe Saialdia

Adolfo Suárezek, Konstituzioa onartu ondoren, hauteskundeak deitu zituen. UCDk irabazi zituen eta Suárezek bere bigarren gobernua osatu zuen.

Krisi ekonomikoak, ondorengo gatazka sozialek eta ekintza terroristek Suárezen gobernua ahuldu zuten. UCDren barneko tirabiren ondorioz, Suárezek behin eta berriz aldatu behar izan zuen gobernua.

Gehiengo parlamentarioaren ezak eta udal gehienak ezkerraren eskuetan geratzeak Suárezen dimisioa ekarri zuen 1981ean. UCDren barruan bi bloke sortu ziren: autonomia murriztearen aldekoak eta autonomia zabaltzearen aldekoak.

1981eko Otsailaren 23ko Estatu-Kolpea (23-F)

Otsailaren 23an, Valentziako kapitain jeneralak antolaturik, estatu-kolpe bat eman zen, Tejero teniente koronelaren agindupean zeuden guardia talde baten laguntzaz. Diputatuen Kongresua okupatu eta bertako guztiak bahitu zituzten, baina saialdiak porrot egin zuen.

Calvo Soteloren Gobernua (1981-1982)

Suárezen dimisioa bultzatu zuten arazoak bere horretan jarraitzen zuten, eta gobernuari ezinezko egin zitzaion haiei aurre egitea. OTANen (NATO) sartzeko erabakiak gobernuaren ospe txarra handitu zuen, eta Calvo Sotelok hauteskundeak aurreratu zituen 1982ra.

Gobernu Sozialista eta Modernizazioa (1982-1996)

Trantsizio-garaia amaitutzat eman zen PSOEk gehiengo absolutua lortu zuenean. Garaipenaren faktore nagusiak hauek izan ziren:

• PSOEk hauteskunde-kanpainan aurkeztutako itxura sozialdemokrata. Sozialisten "aldaketa" eta "modernizazio" lema bat zetorren espainiar gehienen nahiekin.
• Itxaropenez beteriko programa bat idatzi zuten.
• PCEren barne-egoera latza.
• Zentroaren zatiketa: Suárezek CDS alderdia sortu zuen.

Gobernu sozialisten helburu nagusiak krisi ekonomikoari aurre egitea, ezegonkortasun soziala baretzea eta nazioarteko isolamenduari amaiera ematea izan ziren.

Kanpo Politika, Ekonomia eta Gizarte Erreformak

Kanpo-politikari dagokionez, Espainia Europako Ekonomia Erkidegoan integratzea (oso mesedegarria izan zena) eta NATOn jarraitzea nabarmendu ziren. Ekonomia-arloan, kostu sozial handiko industriaren birmoldaketa-politika bat bultzatu zen. Langabeziaren etengabeko gorakada gelditu ez bazen ere, orokorrean hazkunde ekonomikoa izan zen, eta INIko enpresak pribatizatu zituzten.

Gizartean, Segurtasun Sozialaren orokortzea, irakaskuntza eta unibertsitatearen erreforma eta ustelkeriarekin lotutako eskandalu ugari nabarmendu behar dira.

1993ko hauteskundeetan gehiengo absolutua galdu zuen eta nazionalista kataluniarrekin gobernatu zuen. Azkenik, 1996an, Alderdi Popularrak irabazi zituen hauteskundeak, José María Aznarren zuzendaritzapean.