Barroko Pintura Europan: Caravaggio, Rubens, Rembrandt eta Espainiako Maisuak

Pintura Barrokoa Europan

Italia: Caravaggiok pintura barrokoaren sorkuntzan eragin handia izan zuen. Kontrarreforma garatzeak katolizismoari arte mota berri bat sortzeko beharra eman zion. Naturalismo berri bat sortu zuen, begirada itxi batean sartzen zitezkeen pertsonaiak eta objektuak, argi-ilun efektuekin.

Errenazimenduaren garaian hedatu ziren lerro horizontal eta bertikalen konbinaketetan oinarritutako konposizio guztiz ordenatuak. Horietatik urrunduz, diagonal baten konposizioak bereizi zituen, irudiaren batasuna hautsi gabe.

Flandes

Europak pinturan landu ez zituen gaiak erabili zituzten: genero-eszenak, nekazari bizitza, natura hilak eta paisaiak.

Rubens

Rubens Flandesko pintore garrantzitsuena izan zen. Carracci eta Caravaggio ezagutu zituen, eta Espainian Velázquez ezagutu zuen. Ospe handia lortu zuen eta gorteetan egin zuen lan.

Pintzelkada handiak eta kolore aberatsak, argitsuak eta alaiak ziren bere estiloaren ezaugarriak. Forma konplexuak eta dinamismo handikoak pintatzea lortu zuen. Figurak sentsualak ziren, biluziak agertzen ziren. Pintura erlijiosoa egin zuen (Gurutzetik eramatea) eta pintura profanoa ere (Hiru graziak). Historiari buruzko pintura alegorikoa ere egin zuen. Paisaiak eta nobleziaren eta artistaren senideen erretratu bikainak egin zituen.

Herbehereak

Rembrandt

Rembrandt ezagunena da. Tenebrismoa aipatu behar da bere estiloan. Urre koloreko distira bitxi bat ematen dio argiari. Okrea, marroia eta gorria erabili zituen. Forma leunagoak egin zituen eta koadroei urrezko giro liluragarria eta espiritual bat eman zien (Gaueko ronda lanean ikus daiteke).

Argiaren tratamenduaren bidez barne-sakontasuna eman zien bere lanei. Gerra-gai ugari pintatu zituen, bodegoiak, paisaiak, gai mitologikoak eta erlijiosoak ere.

Espainia

Arteen alorrean, pinturaren benetako urrezko aroa izan zen 17. mendea. Garai horretako maisuak Ribera, Murillo eta Velázquez izan ziren. Erlijioa garai hartako bizimoduaren atala eta osagaia izan zen. Erretratuak, ohitura-pintura, natura hilak eta, neurri txikiagoan, mitologia gaiak landu ziren.

Hiru gune nagusi bereiz daitezke:

• Levanteko gunea: molde naturalista eta tenebrismoa sartu ziren. Maisua: Ribera.
• Andaluziako gunea: Sevilla batez ere agertu zen, eta Zurbarán, Velázquez eta Murillo pintore talde handia sortu zen.
• Madrilgo gunea: gorteari lotuago egon zen. Maisua: Carreño.

Ribera

Riberak, Caravaggiok bezala, idealizaziorako bidea zabalduko zuen. Ilusiorik gabe irudikatu zituen bere pertsonaiak.

Zurbarán

Zurbarán eskola andaluziako lehen pintore handia izan zen. Bi gai landu zituen: erlijioa eta natura hila. Ama Birjina, Kristo, santuak eta beste tresna batzuk natura hiletan aurkeztu zituen. Bere irudiak oso fisikoak ziren.

Velázquez

Velázquez garai barrokoko jenio handia eta arte-historiako pintore garrantzitsuenetako bat da. Diego de Velázquez Sevillan jaio zen. Maisu zela Madrilera joan zen gortean lan egitera. Filipe IV.aren faborea jaso zuen eta bere pintore egin zen. Garrantzi handiko bi bidaia egin zituen Italiara; bertan pintura italiarra ezagutu zuen eta ondorengo obra guztian eragina izan zuen.

Pintzelkada lausotzeen eta enpastatzeen izaera plastikoen aberastasuna bereziki goresgarria da Velázquezen pinturan. Irudia tratatzean naturalismoa bideratu zuen, erretratuan eta pertsonaien eta keinuen antzemate prozesuan, eta paisaia eta pertsonaiak espazioen tratamenduan kokatu zituen. Bere lanik garrantzitsuena Meninak dira.