Nahasteen eta substantzia puruen bereizketa metodoak kimikan

Bereizketa Metodo Nagusiak

Nahaste baten osagaiak banatzeko erabiltzen diren prozesu fisikoak dira:

• Destilazioa

  Irakitea eta kondentsazioa baliatzen dituen substantziak bereizteko prozesu bat da. Metodoak irakitea modu selektiboan erabiltzen du, oro har, nahaste homogeneo eta likido baten osagaiak bereizteko.

• Kromatografia

  Bereizteko metodo fisikoa da, non bereizi beharreko osagaiak bi faseren artean banatzen diren: horietako bat geldirik dago, eta bestea noranzko zehatz batean mugitzen da. Eluentea zutabetik pasatzen den fase mugikorra da.

• Kristalizazioa

  Konposatu solidoak arazteko teknikarik errazena eta eraginkorrena da. Solido ezpuru bat disolbatzaile egokiaren kopuru txikienean eta beroan disolbatzean datza.

• Baheketa (Bahetzea edo Galdaketa)

  Bereizketa metodo erabilgarria da, partikula tamaina ezberdineko bi substantzia solido bereizteko.

• Bereizketa Magnetikoa

  Nahaste baten osagaien bereizketa fisikoa afinitate magnetikoaren bidez egiten da.

• Filtrazioa

  Osagaiak materiaren egoeraren arabera bereiztea.

• Sublimazioa

  Solidotik gasera igarotzen den sublimazio puntua baliatuz nahaste baten osagaiak bereiztea.

Substantzia Puruak eta Nahasteak

Substantzia Puruen eta Nahasteen arteko Desberdintasunak

Substantzia Purua

• Molekula berdinak ditu.
• Osagaiak metodo kimikoen bidez bereizten dira.

Nahasteak

• Molekula desberdinak ditu.
• Osagaiak metodo fisikoen bidez bereizten dira.

Substantzia Puru Motak

• Elementuak: Atomo berdinak dituzte eta taula periodikoan agertzen dira.
• Konposatuak: Atomo ezberdinak dituzte, eta ez dira taula periodikoan agertzen.

Nahaste Motak

• Homogeneoak: Disoluzioak dira (ez dira osagaiak begiekin ikusten).
• Heterogeneoak: Osagaiak begiekin ikusi daitezke (adibidez, granitoa).

Disoluzioak

Disoluzio Motak

• Diluitua: Solutu gutxi duena.
• Kontzentratua: Solutu kantitate oso handia duena.
• Saturatua: Solutu gehiago onartzen ez duena.

Disoluzioen Osagaiak

• Solutua

  Beste substantzia batean disolbatzen den substantzia da. Adibidez: uretan disolbatzen den azukrea.

• Disolbatzailea

  Substantzia kimiko bat da, zeinetan solutu bat disolbatzen den, disoluzioa sortuz. Normalean, disolbatzailea kantitate handienean dagoen osagaia da.

Disoluzioen Propietateak

• Solubilitatea

  Solutu bat disolbatzaile batean disolbatzeko ahalmena da.

• Egoera Aldaketa

  Bi substantzia elkartzean, haien irakite- eta urtze-puntuak aldatzen dira, substantzia puruenak ez bezala.