Rokoko Estiloa: Dotorezia eta Sentsualitatea

Rokokoa, XVIII. mendeko Frantziako barruko dekoraziorako estilo artistiko bat izan zen, 1720ko hamarkadaren amaieratik garatua. Beste herrialde batzuetan "Frantziako Estiloa" izenez ere ezagutzen da. Estilo honek barrokoaren handitasuna alde batera utzi eta arintasuna, grazia eta intimitatea bilatu zituen.

Ezaugarri nagusiak:

• Galantea: Luxuzko eta findutako elementuak.
• Kontrasteak: Asimetriak eta forma kurbatuak.
• Portzelana: Elementu exotikoak eta Txinako artearen imitazioa.
• Koloreak: Pastel tonuak, zuriak eta urre koloreak nagusi.

Rokoko Arkitektura

Rokoko arkitekturak jendearen gustua erakarri zuen, eraikuntza txikiak eta bereziak sortuz. Estilo hau batez ere barruko espazioetan garatu zen, hala nola pergola dotoreetan, kabineteetan eta boudoiretan. Hormak, sabaiak, altzariak eta metalezko lana apaintzeko forma fantastiko eta eskultorikoen bildumak erabili ziren.

• Lerro horizontala ia erabat desagertzen da.
• Maskor formako bihurguneak eta rocaille motiboak ohikoak dira.
• Hormak igeltxoz estaliak eta kolore zuriz eta distiratsuz margotuak.

Rokoko Eskultura

Rokoko eskulturak ez zuen aurreko estiloarekin haustura handirik ekarri; gorteetan finkatu zen eta izaera apaingarria zuen. Eskailerak eta zutabeak atlanteekin ohikoak bihurtu ziren. Lorategiak eta parkeak lehen baino gehiago apaindu ziren eskulturak erabiliz, banaka edo taldeak osatuz, iturrietan kokatuz.

Eskulturaren gizarte-papera zabaldu zen, dinastien eta nobleziaren boterea erakusteko, bereziki hiriak zabaldu zirenean. Birtuosismo teknikoarekiko gustua eta forma distiratsuak nabarmentzen dira. Alegoriak askotan agertzen ziren, sinboloen sistema konplexu bat zutelako. Erlijioa zertxobait gutxiago erabiltzen zen Ilustrazioaren garaian.

• Erretratuak: Errealitateari garrantzia ematen diote, elementu psikologikoz hornituak. Emakumeen erretratuak ez ziren oso serioak izaten.
• Gizon handien kultua: Zaldizko eskulturen ugaritasuna.
• Hilobi monumentalak: Garrantzi handia hartu zuten.

Eskultore nabarmenak:

• Bouchardon: Forma garbiak, erritmo lasaia eta harmoniatsua. Neoklasizismoaren aitzindaria.
  • Lanak: Louis XIV.
• Houdon: Irudi maitagarriak, anbiguo xamarrak.
  • Lanak: Voltaire, La Frileuse.
• Pigalle:
  • Lanak: Paul Beltza, Saxoniako Mariskalaren hilobia.
• Falconet:
  • Lanak: Pedro Handiaren zaldizko eskultura.

Rokoko Pintura

Rokoko pinturak garaiko depresioa irudikatu beharrean, goi-klaseak eta jai galanteak nahiago zituen. Sentsualitate ederra oso ondo irudikatzen da kolorearen bidez. Solasaldiak, landa-bizitza idealizatua, Italiako eta Frantziako Artearen Komediako pertsonaiak irudikatzen dira, arte honen espiritua erakutsiz. Irudi argalak, pose finkoekin, landa-eszenatokietan eta kolore finez margoturik agertzen dira.

Frantziako Pintura:

• Watteau: Gizateria irudikatu zuen elementu nagusi gisa, haien arteko afinitateak erakutsiz. Pertsonaia dotoreak, kolore biziz.
  • Lanak: Ziterarako Itsasoratzea, Gilles.
• Fragonard: Pintore azkarra eta espontaneoa. Pertsonen eromena irudikatu zuen.
  • Lanak: Kolunpioa.
• Chardin: Bodegoien maisua. Pinturak kolore marroietan, laino-efektuarekin, baina errealitateari leialak izaten.

Ingalaterrako Pintura:

• Hogarth: Karikaturak bere lan moraletan. Pintzelkada azkarra eta indartsua.
  • Lanak: Arrain Saltzailea.
• Gainsborough: Paisaia eta erretratuen artista. Pertsonaia guztiak modu jatorrean irudikatzeko trebetasuna.
  • Lanak: Paisaia Ijitoekin, Egunsentia.

Italiako Pintura:

• Tiepolo: Pintura dekoratiboaren maisua. Freskoak egiten zituen.
  • Lanak: Würzburgeko Jauregia, Espainiako Monarkiaren Alegoria.
• Canaletto: Hirietako bisten pintorea (vedutak). Itxuraz, naturan margotzen zuen zuzenean. Kamera iluna erabili zuen.
  • Lanak: Kapritxo Arkitektonikoa, Bucintoro Portura Itzultzen Igokundearen Egunean.