Materialen propietate mekanikoak, korrosioa eta material zeramikoak

Laburpena

Dokumentu honek materialen propietate mekanikoak azaltzen ditu, hala nola kohesioa, gogortasuna, elastikotasuna, plastikotasuna eta hauskortasuna. Gainera, metalen oxidazioa eta korrosioa, korrosio-mota nagusiak eta material zeramikoen ezaugarriak eta aplikazioak ere jorratzen ditu.

Funtsezko puntuak

Elastikotasuna: indar deformatzailea desagertzean, materialak hasierako forma berreskuratzeko gaitasuna da.
Plastikotasuna: materialak, apurtu gabe, forma berria hartzeko duen gaitasuna da.
Hauskortasuna: kanpoko esfortzu handien aurrean materialak apurtzeko duen joera da.
Oxidazioan metalak oxigenoari elektroiak uzten dizkio; korrosioan hezetasunak prozesu elektrolitikoa eragiten du.
Korrosio mota nagusiak: uniformea, mugatua eta bikor artekoa.
Material zeramikoak gogorrak, erresistentzia handikoak, tenperatura altuak jasateko gai eta kimikoki egonkorrak dira.

Frogatu zeure burua

Materialen Propietate Mekanikoak

Kohesioa: Material baten molekulak lotzen dituen indarra (adibidez, altzairua).
Gogortasuna: Beste material batzuk marratzeko gaitasuna (adibidez, diamantea).
Elastikotasuna: Indar deformatzailea desagertzean, deformatutako gorputz batek hasierako forma berreskuratzeko duen gaitasuna (adibidez, goma).
Plastikotasuna: Deformatutako material batek, apurtu gabe, forma berria hartzeko duen gaitasuna (adibidez, plastilina).
Harikortasuna: Plastikoki deformatzeko (hariak sortuz) duten gaitasuna (adibidez, altzairua).
Xaflakortasuna: Plastikoki deformatzeko (xaflak sortuz) duten gaitasuna (adibidez, aluminioa).
Zailtasuna: Kanpoko esfortzu gogorren aurrean materialek, apurtu gabe, deformatzeko duten gaitasuna (adibidez, plastilina).
Hauskortasuna: Kanpoko esfortzu gogorren aurrean materialek apurtzeko duten gaitasuna (adibidez, kristala).
Nekea: Errepikatzen den indar batek azkenean metala apurtu dezake (indar mekanikoa).
Erresilientzia: Material batek apurtu aurretik zenbat energia xurgatu dezakeen.

Oxidazioa eta Korrosioa

Airearen osagai nagusiak oxigenoa (%79) —metalekin oso erreaktiboa, bere elektronegatibotasun handia dela eta— eta nitrogenoa (%21) dira. Oxigenoak ingurune lehor eta beroetan metalak oxidatzen ditu, eta ingurune hezeetan korrosionatzen ditu. Oxidazioan metalak oxigenoari elektroiak uzten dizkio. Korrosioan, oxigenoak eta hezetasuneko urak metalan prozesu elektrolitiko bat eragiten dute, azkenean metalak elektroiak galtzen dituelarik.

Korrosio Motak

Uniformea: Zonaren lodiera berdina da metalaren azal guztian. Zenbat eta txikiagoa izan piezaren lodiera, gero eta txikiagoa da haren erresistentzia mekanikoa.
Mugatua: Pitzadurak, zuloak eta ildoak sortzen ditu metalaren azalean. Deformazio-ahalmena gutxitzen du eta oso zaila da eragoztea.
Bikor artekoa: Metala osatzen duten bikorren arteko loturei erasotzen die eta haien arteko kohesioa kaltetzen du.

Material Zeramikoak

Gogorrak eta erresistentzia mekaniko handikoak dira.
Tenperatura handiak jasan ditzakete, fusio-puntu altua eta dilatazio termiko txikia dutelako.
Eraso kimikoen aurrean oso egonkorrak dira, egitura atomikoa oso egonkorra dutelako.
Ezaugarri elektriko onak dituzte gailu elektriko eta elektronikoak egiteko, beren eroankortasun elektrikoa aldakorra bihur daitekeelako.

Aplikazioak

Ebaketa- eta zorrozketa-tresnak egiteko.
Motor termikoetan.
Azidoetatik eta korrosio-erasoetatik babesteko.
Imanak, erresistentzia elektrikoak, erdieroaleak, eta abar egiteko.

Ohiko galderak

Zer da materialen elastikotasuna?

Indar deformatzailea desagertzean, deformatutako gorputz batek hasierako forma berreskuratzeko duen gaitasuna da. Adibidez, gomak.

Zein da oxidazioaren eta korrosioaren arteko aldea?

Oxidazioan metalak oxigenoari elektroiak uzten dizkio ingurune lehor eta beroetan. Korrosioan, oxigenoak eta hezetasuneko urak metalean prozesu elektrolitiko bat eragiten dute.

Zergatik dira material zeramikoak tenperatura altuetan egonkorrak?

Fusio-puntu altua eta dilatazio termiko txikia dituztelako jasan ditzakete tenperatura handiak.