Kontratuen Interpretazioa eta Integrazioa Zuzenbidean

Kontratuen Interpretazioa eta Integrazioa

12.1. Kode Zibilaren Erregelak

Kontratu batek bere alderdien asmoa argi eta garbi adierazten duenean, ez du inolako arazorik aurkezten efektuak sortzeko. Hala ere, bere edukia islatzeko, ez da argitasun hori beti azaltzen. Izan ere, eskarmentu ezagatik, alderdiek egindako kontratuaren klausulek ez dute argi adierazten zer lortu nahi duten kontratu horrekin. Kontratuaren benetako edukia zein den jakiteko, interpretazioaren mekanismoa erabili behar da. Horrela, alderdiek nahi dituzten efektuak sortuko dituzte.

Interpretazioa kontratu baten klausulen benetako esanahia desestaltzeko erabiltzen den prozedura da. Bere xedea kontratua eraginkorra izatea da.

Oinarrizko Teoriak:

• Teoria Subjektiboa: Interpretazioaren xedea alderdien asmo komuna lortzea da. Haiek lortu nahi izan duten edukia sortzen saiatzen dira.
• Teoria Objektiboa: Interpretazioa trafikoan kontratu horri ematen zaion esanahi arruntean oinarritzen da.

Kode Zibilak teoria subjektiboa jarraitzen du, batez ere. Kontratazio-unean alderdien borondate komuna aurkitzen saiatzen da, eta era osagarrian, kontuan ditu irizpide objektiboak ere. Nahiz eta kontratu baten termino orokorrak izan, ezin dira barneratu kontratu horretan alderdiek kontratatu nahi izan ez zituzten gauzak eta kasu ezberdinak.

Kontratu batek klausulak zentzu desberdinak onartzen dituenean, efektua sortzeko egokiena dena aukeratu beharko da, emaitza praktiko bat lortu nahi baita.

Kontratu baten anbiguotasunak interpretatzeko kontuan izango dira herrialde bakoitzeko usadioak. Kontratu baten klausula ilunek ezin diote onurarik egin iluntasuna sorrarazi duenari; ondorioak errudunak jasan beharko ditu.

12.2. Kontratua Autointegratzea eta Heterointegratzea

Kontratua integratzea hura osatzea da. Prozedurak hauek dira:

• Autointegratzea: Kontratuan dagoen erregela ez jakiteari aurre egiteko erantzuna kontratuan bertan bilatzen da.
• Heterointegratzea: Testuaren bidez konponbide bat lortu ezin denean, kanpoko elementuetara jotzen da, hala nola legeak eta usadioak.

12.3. Kalifikatzea

Kontratuari izena jarri behar zaio: salmenta, dohaintza, etab. Zein araudi aplikatu jakiteko kalifikatu behar da: aginduzkoa edo xedatzailea.