Espainiako Migrazio Mugimenduak: Demografia eta Historia
Demografia: Migrazio-Mugimenduak Espainian
Migrazioak: Definizioa eta Kontzeptuak
Migrazioak biztanleriaren lekualdatzeak dira.
Termino hauek bereiz daitezke:
- Emigrazioa: Biztanleria bere jatorrizko lekutik irtetea.
- Immigrazioa: Biztanleria helmuga batera iristea.
- Migrazio-saldoa: Immigrazioaren eta emigrazioaren arteko balantzea.
Espainian migrazioek garrantzi handia izan dute eta oraindik biztanleriaren ezaugarri asko baldintzatzen dituzte.
Barne-Migrazioak Espainian
Herrialde baten mugen barruan gertatzen diren biztanleria-mugimenduak dira. Bi fase garrantzitsu bereiz daitezke:
- XIX. mendetik 1975era arte.
- 1975etik aurrera.
XIX. mendetik 1975era arteko barne-migrazioak
Bereziki XIX. mendearen azken herenean hasi ziren. Bolumena oso handia izan zen, 11 milioi pertsona baino gehiago mugitu baitziren; 1951-1975 artean, esaterako, 6,1 milioi pertsona mugitu ziren nekazarien exodoaren ondorioz.
Arrazoi garrantzitsuena lana lortzea zen, eta emigratzen zuten pertsonak gazteak eta kualifikazio maila apalekoa ziren. Korronte gehienak landatik hiri industrializatu edo zerbitzu-hirietara ziren, normalean beste probintzia edo eskualde batzuetara. Kasu batzuetan, urte-sasoiko migrazioak ziren, edo aldi baterakoak, itzultzeko asmoarekin. Beste batzuetan, berriz, betirakoak edo aldi luze baterakoak ziren.
Faseak: Nekazarien Exodoa
- XIX. mendearen amaiera eta 1930 artean: Nekazarien exodoa hasi zen, baina neurrizkoa zen. Mekanizazioa hasi zen, eta landaguneetan eskulana sobera zegoen. Hasiera batean, probintzia hiriburuetara joaten ziren, eta gero, hiri industrializatuetara.
- 1931-1950: Nekazarien exodoa gelditu zen. Lehenengo, krisi ekonomikoa, gero Gerra Zibila eta gerraostea gertatu ziren garai honetan.
- 1951-1975: Nekazarien exodoa berpiztu zen, batez ere 60ko hamarkadatik aurrera. Hainbat arrazoi egon ziren: hazkunde demografikoa, nekazaritza tradizionalaren krisia, garapen-planen ondoriozko industriaren loraldia eta turismoaren booma.
- 1975etik aurrera: Exodoak behera egin zuen. Gaur egun oso txikia da, eta mugimenduak probintziaren barruan gertatzen dira, gehienetan.
Migrazioek biztanleriaren desoreka eragin zuten. Horrekin batera, azpipopulazioak desekonomia sortu zuen, hainbat ekosistema tradizional abandonatu ziren, eta hiri handietan kontrako arazoak sortu ziren: hiperurbanismoa, integrazio-arazoak, ekipamendu-arazoak, etab.
Gaur egungo barne-migrazioak (1975etik aurrera)
1975etik 1985era, barne-migrazioen bolumena apaldu zen, baina ordutik suspertu egin da berriro. Arrazoiak asko dira: lana, etxebizitza, ikasketak, besteak beste.
- Laneko migrazioak: Enpleguarekin lotuta daude. Normalean, heldu gazteak dira; lehen baino gutxiago doaz beste eskualde batzuetara.
- Etxebizitzarekin lotutako migrazioak: Askotan hiri barneko mugimenduak dira.
- Ohiko edo pendulu-mugimenduak: Lanera edo ikastera joan-etorriak egiten dira.
Kanpo-Migrazioak Espainian
Herrialde batetik beste batera egiten diren mugimenduak dira. Bi mota nagusi bereiz daitezke: migrazio tradizionalak eta gaur egungoak.
Ozeanoz bestalderako emigrazio tradizionala
Latinoamerikara abiatu zen bereziki, baina baita AEBetara, Kanadara eta Australiara ere. Kasu askotan iraunkorrak eta lagunduak izan ziren.
- 1853tik Lehen Mundu Gerrara arte: Latinoamerikako herrialdeek immigranteak behar zituzten, eta agenteak bidaltzen zituzten emigranteak erakartzeko. Espainiak, bere aldetik, trabak kendu zizkion emigrazioari langabezia murrizteko. Galizia, Asturias eta Kanariak ziren jatorri nagusiak, eta helmuga nagusiak Argentina eta Brasil ziren, batez ere. Gizon gazteak, ezkongabeak eta kualifikazio apalekoa ziren gehienak.
- 1914-1945: Gerrek sortutako arazoek, Espainiako Gerra Zibilak eta gerraosteak moteldu zuten emigrazio hau.
- 1945-1960: Ozeanoz bestalderako emigrazioa suspertu zen. Orain, jatorria Galizian eta Kanarietan zegoen, eta helmuga Venezuela, Argentina eta Brasil. 60ko hamarkadatik aurrera, Latinoamerikako emigrazioa jaitsi zen, Hego Amerikako ekonomia ahuldu zelako.
Europako emigrazio tradizionala
- XX. mendera arte: Urria eta urte-sasoikoa zen.
- 1960-1973: Europarako emigrazioaren goraldia izan zen. Iraunkorra izan zen, eta hainbat arrazoi zeuden. Europak, Bigarren Mundu Gerraren ondoren, enplegu-eskaintza handia sortu zuen. Espainian, bere aldetik, boom demografikoak, nekazaritza-biztanleria soberakinak, langabeziak eta Latinoamerikako abantailak desagertzeak bultzatu zuten emigrazioa. Jatorri nagusiak Galizia eta Andaluzia ziren, eta helmuga nagusiak Frantzia, Alemania eta Suitza ziren.
- 1975etik aurrera: Europarako emigrazio tradizionalak behera egin zuen.
Migrazioek Espainiako biztanleriaren jaitsiera ekarri zuten. Ikuspuntu ekonomikotik, langabezia jaitsi zen eta dibisak ekarri zituzten; baina ikuspuntu sozialetik, askotan deserrotzea ekarri zuten.