Barne Migrazioak Espainian: Motak, Historia eta Bilakaera

Barne Migrazio Motak Espainian

Espainian, historikoki, barne migrazio tradizionalak bi motatakoak izan dira:

a) Urtaroko eta Aldi Baterako Migrazioak

Landa-inguru batetik bestera egindako desplazamenduak ziren, nekazaritza-eginkizunak egiteko, landa gutxi mekanizatuta zegoen garaietan. Beste batzuk, hirira aldi baterako desplazamenduak egiten zituzten, landak lana ematen ez zuen urteko aldietan.

b) Nekazal Exodoa (1900-1975)

Landa- eta hiri-inguruen arteko migrazioa izan zen, izaera iraunkorrekoa eta iraupen luzekoa. Arrazoi nagusiak lana, diru-sarrera handiagoak lortzea eta askatasun pertsonal handiagoa izatea ziren. Migrazio hauek Penintsula barrukoak eta Ekialdeko Andaluziakoak izan ziren nagusiki. Katalunia, EAE eta Madrilgo industria-inguruetara jo zuten, baita Mediterraneoko eta Ebro haraneko industria-inguru berrietara eta Levanteko, Balear eta Kanarietako turismo-inguruetara ere.

Nekazal Exodoaren Etapak

• XX. mendearen lehen herena: Nekazal exodoak bolumen moderatua izan zuen. Nekazariek industria-gune nagusietara jo zuten, lanpostu bila. Primo de Riveraren diktaduran, lan publikoek gora egin zuten. Migrazioa pausoz pauso egiten zen: herrixkatik eskualde-hiriburura, probintzia-hiriburura eta, azkenik, metropolira.
• Gerra Zibila eta Gerraostea (1936-1950): Geldialdia izan zuen nekazal exodoak. Hiriek hornikuntza-arazo handiak zituzten, eta industriako lan-eskaintza murriztu egin zen, berreraikitzeko zailtasunak zeudelako. Frankismoak landako biztanleak landan geratzea sustatu zuen.
• 1950-1975: Gehiengo bolumena lortu zuen exodoak. Hazkunde demografikoa eta nekazaritza tradizionalaren krisia (mekanizazioaren eraginez) izan ziren arrazoi nagusiak. Mediterraneoko kostaldean eta uharteetan izandako *boom* turistikoak lan-eskaintza sortu zuen turismo-zerbitzuetan eta eraikuntzan. Jomuga berriak gehitu ziren, bi ardatz nagusi sortuz: Mediterraneokoa eta Ebrokoa. Horiei Madril eta Balearrak/Kanariak lotu zitzaizkien. Hiri handietarantz egindako exodoa nagusitu zen, "ur-jauzi" itxurako migrazioaren aurretik.
• 1975etik aurrera: Nekazal exodoak behera egin zuen, krisiarekin. Immigrazio-inguru industrializatu zaharrek erakargarritasuna galdu zuten, eta migrazio-saldo positiboa txikiagotu edo negatibo bihurtu zen. Antzinako emigranteak itzuli ziren (erretiro aurrekoak, erretiratuak edo langabezian zeudenak). Nekazal exodoa murrizten lagundu zuten faktoreak: krisia, nekazaritzaren teknifikazioa, landa-garapeneko politikak, landa-inguruneetako industria-jarduerak, egoitza-migrazioak eta immigranteen itzulera.

Gaur egun, nekazal exodoak balio oso txikiak ditu. Emigranteak nekazaritza-inguru bakartuetatik abiatzen dira. Datozen urteetan, gora egingo duela aurreikusten da, nekazaritzaren modernizazioaren eraginez.