Stalin eta SESB: Botere Borroka eta Diktadura

Botere-borroka: Stalin vs. Trotsky

1922tik aurrera buruzagi boltxebike nagusien arteko liskarrak hasi ziren. Bi buruzagi nagusiak hauek izan ziren:

• Trotsky: Politikarako gaitasun handia zuela frogatu zuen (Urriko Iraultza antolatu zuen, adibidez).
• Stalin: Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako idazkari nagusia zen.

Leninen testamentua eta ideologia ezberdinak

Leninek, hil baino lehenago, gutun bat prestatu zuen; bertan esaten zuen oso kezkatuta zegoela Stalinek lortutako boterearekin eta Trotskik ordezkatzea nahi zuela (Stalinen garaipena gertatu aurretik). Trotskiren eta Stalinen arteko lehia ideologikoa ere nabarmena zen:

Trotskik gizarte sozialistaren eraikuntza bizkortu nahi zuen eta, era berean, Europan hedatu nahi zuten iraultza (iraultza iraunkorra). Stalinek, berriz, herrialde bateko sozialismoaren politika defendatu zuen; hau da, SESBk gizarte sozialista eraiki behar zuen, iraultza sozialak munduan arrakasta izan arte itxaron gabe.

SESB Stalinen diktaduran

Stalinen diktadurak ezaugarri nagusi hauek adierazi zituen:

• Liderraren nortasunaren gurtza.
• Disidentzia ororen errepresioa eta ezeztapena.

Konstituzioa eta Errealitate Politikoa

Konstituzioa onartu zen. Konstituzioak, teorian, 18 urtetik gorako gizon eta emakumeen sufragio unibertsala onartu zuen, baina errealitatean Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako kideak bakarrik izan zitezkeen hautagai, eta inoiz ez ziren hauteskunde askeak egin.

Izuaren Politika eta Gulag-ak

Stalinek polizia politiko berria sortu zuen. Izuaren politika purgen programaren bidez aplikatu zen. Aurkariak Gulag sistemako bortxazko lanen eremuetara bidali zituzten; asko eta asko bertan hil ziren.

Ekonomia Estatala eta Kolektibizazioa

Stalinek NEPa alde batera utzi zuen eta beste bide bat proposatu zuen: plangintza sendotzea eta estatuak ekonomia kontrolatzea. Industria-garapena finkatzeko, nekazaritza-sektoreko soberakinak hartu zituzten indarrez.

Nekazaritzaren Eraldaketa

Nekazaritza kolektibizatu zuten. Gobernuak landa-eremuko jabetza pribatua ezeztatu eta nekazariak bi eredu hauetan aritzera behartu zituen:

• Koljosak: Lurraren jabetza estatuarena zen; makinak eta ekoizpena, berriz, koljosaren jabetza ziren.
• Sovjosak: Estatuaren jabetzako landetxe handiak, estatuko langileek kudeatuta.

Etsipena eta antolaketa kaskarra zirela eta, landetxe asko ez ziren eraginkorrak izan, eta 1932an beste gosete handi bat izan zen. Dena den, nekazaritza beti industriaren mende jartzea izan zen sobietar ekonomiaren ahulguneetako bat.