Marx eta Nietzsche: erlijioaren kritika eta balore berrien sorkuntza

Laburpena

Testuak Marxen eta Nietzscheren erlijioaren kritika alderatzen du. Marxek erlijioa alienazioaren eta injustizien iturritzat hartzen du, eta Nietzschek beldurrean eta bizitzaren ukapenean oinarritutako balio dekadenteen iturritzat. Ikasleak bi pentsalarien ideia nagusiak eta Nietzscheren supergizakiaren eraldaketa-fasea ulertuko ditu.

Funtsezko puntuak

Marxen ustez gizakiak sortzen du Jainkoa, eta ez alderantziz; erlijioak alienazioa sortzen du.
Marxen esaldi ezagunena: "erlijioa herriaren opioa da".
Nietzschek erlijioen jatorria beldurrean dagoela dio eta kristautasuna kritikatzen du balio dekadenteak proposatzen dituelako.
Nietzscheren ustez Jainkoa hil behar da gizakiak balio berriak sor ditzan, baina nihilismoaren arriskua dago.
Supergizakiaren eraldaketa hiru urratsetan gertatzen da: gamelua, lehoia eta haurra.
Bi pentsalarien ondorioa: gizakiak Jainkoarengandik urrundu behar du askatasuna eta sormena lortzeko.

Frogatu zeure burua

Marx eta Nietzscheren Erlijioaren eta Ohiko Baloreen Kritika

Marx: Erlijioa, Alienazioaren Iturria

Marxek erlijioa kritikatzen du, gezurrezko oinarri batean (Jainkoaren existentzia) eraikita egoteaz gain, alienazioa sortzen duelako. Hau da, erlijioaren eraginez, gure benetako izaera galtzen dugu eta inorenduta bizi gara.

Marxen ustez, gizakiak sortzen du Jainkoa, eta ez alderantziz. Jainkoari atxikitzen dizkiogu gure ezaugarri desiragarrienak, eta horrek gizakion balioak gutxiesten ditu. Erlijioak, justizia eta zoriontasuna lortzeko arazoak konpondu beharrean, ezkutatu egiten ditu.

Ondorioz, erlijioak gure espiritu iraultzailea lokartzen du; Marxen hitzetan, "erlijioa herriaren opioa da". Gainera, historikoki, erlijioak injustiziak justifikatu ditu. Horregatik, Marxek erlijioa desagertu behar dela defendatzen du.

Nietzsche: Erlijioa, Beldurraren eta Dekadentziaren Iturri

Nietzschek ere erlijio guztiak kritikatzen ditu, haien jatorria beldurrean dagoelako. Elementu transzendentalak asmatuz, errealitatea gutxiesten da. Bereziki, kristautasuna kritikatu zuen, balio dekadenteak proposatzen dituelako, bizi-irriken aurkakoak.

Nietzscheren iritziz, irtenbidea Jainkoa hiltzea da, gizakiok gure bizitzaz arduratu eta balio berriak sortu ahal izateko. Hala ere, nihilismoan erortzeko arriskua dago, ohiko balioak desagertzean. Hori ekiditeko, moral berri bat behar dugu.

Supergizakiaren Jaiotza

Jainkoa hil behar da, gizakiok supergizaki bilakatu eta moral berria sortu ahal izateko. Eraldaketa hori hiru urratsetan ematen da, metafora bidez:

Gamelua: erlijioaren menpe bizi den gizakia, bizitza neketsua daramana (basamortuaren metafora).
Lehoia: errebelatzen den gizakia, bere egoeraz askatzen dena baina ezer berririk sortzeko gai ez dena.
Haurra (supergizakia): sormena eta askatasuna dituena, balio berriak sortu eta bizitza disfrutatzeko.

Ondorioa: Askatasuna eta Moral Berria

Marxen eta Nietzscheren arabera, gizakiok Jainkoarengandik urrundu behar gara, gure askatasuna eta sormenarekin bateraezina delako. Horrela bakarrik lortuko dugu moral berri bat sortzea.

Ohiko galderak

Zer da Marxen arabera alienazioa?

Testuaren arabera, erlijioaren eraginez gizakiak bere benetako izaera galtzen du eta inorenduta bizi da. Marxek erlijioa alienazioaren iturritzat jotzen du.

Zer esan nahi du Nietzschek "Jainkoa hil behar da" esaldiarekin?

Testuaren arabera, Jainkoa hiltzea gizakiak bere bizitzaz arduratu eta balio berriak sortzeko baldintza da. Nietzschek ohiko balioen desagerpenak nihilismoa ekar dezakeela ere ohartarazten du.

Zein dira supergizakia lortzeko hiru urratsak?

Gamelua, lehoia eta haurra dira. Gamelua erlijioaren menpe bizi den gizakia da, lehoia errebelatzen dena eta haurra sormena eta askatasuna dituen supergizakia.