Immunologia eta Bioteknologia: Oinarriak eta Aplikazioak

Biologia28 ira. 20253,49 KB

Immunologiaren Oinarriak

IgM: Lehenak ekoizten dira. Osagarri sistema aktibatzen dute.
IgG: IgM-ren ondoren agertzen dira. Plazenta zeharkatu eta fetua babesten dute. Infekzio zaharra adierazten dute.
IgA: Jaioberriak babesten dituzte. Listu, muki, esne eta beste jariakinetan aurkitzen dira.
IgD: B linfozitoetan antena gisa funtzionatzen dute.
IgE: Alergia prozesuetan parte hartzen dute. Parasitoak ezabatzen laguntzen dute.

Neutralizazioa: Toxinen edo birusen aurka. Zelula mintzean dauden antigorputzek antigenoa blokeatzen dute. Antigenoa (Ag) ezin da zelula mintzari lotu, eta horrela egingo lukeen kaltea ekiditen da.
Prezipitazioa: Molekula disolbagarri eta askeekin gertatzen da. Ag-Ac konplexua ez da disolbagarria eta prezipitatu egiten da. Horrela, antigenoaren jarduera ezabatu eta inaktibatu egiten da.
Aglutinazioa: Aglutinogenoekin gertatzen da. Antigorputzak (Ac) birusen, zelulen edo bakterioen gainazalean dauden Ag-ei lotzen zaizkie. Sedimentatzen diren agregatuak sortzen dituzte.
Opsonizazioa: Aglutinatutako zelula tumoralak edo infektatutakoak. Antigorputzak zelulen gainazalera lotzen dira. Antigorputzek erraztu egiten dute makrofagoek burutuko duten fagozitosia.

Bizi arinduak: Birulentzia murriztua duten germen biziekin egiten dira. Andui arrunta haziz eta manipulazio genetikoaren bidez lortzen dira. Dosi txikiek erantzun humoral eta zelular hobezina ematen dute. Adibidez: tuberkulosia.
Hilak: Patogeno hilekin egiten dira, metodo fisiko edo kimikoz lortuak. Arinduak baino dosi handiagoak behar dira, antigenoa aldatzeko arrisku handiagoa dagoelako. Adibidez: A hepatitisa.
Anti-idiotipikoak: Beste izaki bizidun batek sortutako antigorputzak erabiltzen dira. Antigeno baten aurkako Ac1 antigorputzak lortu, eta horien aurkako Ac2 antigorputzak sortzen dira. Hauek antigenoarekin lotu eta inaktibatu egiten dute.

Genomika: Izaki bizidunen genoma aztertzen duen diziplina da. Helburuak: organismo bateko gene guztiak katalogatzea eta egitura zehaztea. Aplikazioak ditu medikuntzan eta abeltzaintzan.
Giza Genoma Proiektua (GGP): Helburua gizakiaren genoma osoa ezagutzea da.
Proteomika: Genoma, zelula edo ehun batek adierazitako proteinen multzoa (proteoma) ikertzea du helburu. Teknikak: elektroforesi bidimentsionala eta kromatografia, proteinak banatzeko.

Oinarri genetikoa duen gaixotasun bat organismoan geneak sartuta tratatzean oinarritzen da. Gene egokiak sartuz garatzen da, akatsak zuzentzeko.

Ex vivo: Gaixoaren zelulak atera eta hazten dira. Ondoren, gene arrunta txertatu eta zelulak berriro sartzen dira.
In vivo: Geneak bektoreei lotuta zuzenean odoletik sartzen dira.
In situ: Geneak zuzenean ehunetan sartzen dira.