Habsburgotarren Inperioa: Karlos V.a, Filipe II.a eta III.a
Inperioaren Kostuak
Inperioaren mantentze-lanak gastu handiak zekartzan:
- Armada moderno eta profesional bat beharrezkoa zen, tertzioek osatutakoa (inperioko lurralde guztietako boluntario profesionalak).
- Administrazio konplexuago bat beharrezkoa izan zen.
- Amerikatik etorritako urrea eta zilarra ez zen aski izan gastu guztiei aurre egiteko. Horren ondorioz, presio fiskala areagotu zen, eta bankari aleman eta italiarrei maileguak eskatu zitzaizkien, baina horrek errege-ogasunaren zorra handitu besterik ez zuen egin.
Inperioan protestanteak eta kanpoan beste etsai batzuk –frantsesak eta turkiarrak– garaitu ezin zituela ikusita, Karlos monarkia unibertsalaren eta berak gobernatzeko idealaren porrotaz jabetu zen.
1556an abdikatu egin zuen. Filipe semeari eman zizkion bere monarkiaren mendebaldeko lurrak, eta Fernando anaiari, Austriako oinordetza.
Filipe II.aren Barne Gobernua
Filipe II.aren barne gobernua printzipio hauetan oinarritzen zen: monarkaren boterea areagotzea eta katolizismoa defendatzea.
Kontseilu sistema ezarri zuen. Gaztelatik kanpo, bere izenean agintzen zuten erregeordeei eta gobernadoreei pisu handiagoa eman zien, baita korrejidoreei ere.
Inkisizioa indartu zuen. Erlijio desbideratze oro jazartzen zuen, eta ideia protestanteak Espainian sar ez zitezen ahalegindu zen.
Bere erregealdian hainbat gatazka izan ziren:
- Moriskoen errebolta. Erresumako beste leku batzuetara deportatu zituzten morisko asko.
- Aragoiko aldaketak. Aragoiko zenbait foru mugatzeko aukera eman zion erregeari.
- Herbehereetan. Biztanleriaren zati batek ez zuen Filipe II.a onartzen, atzerritarra zelako eta autoritariotzat zutelako. Erregearekiko aurkaritza kalbinistengandik etorri zen. Filipe, katolizismoaren defendatzaile izanik, protestanteek bere lurretan zuten jarreraren aurkakoa zen. Probintzia Batuak izena hartu zuten. Gerra luze horrek XVII. mendearen erdira arte iraun zuen.
Filipe III.aren Erreinaldia
Filipe III.a gobernuan zuen interes urriagatik nabarmendu zen, gorteko ministro batzuen esku utzi baitzuen gobernua, balido zeritzenen kasuan, Lermako dukea kasu.
- Moriskoen kanporaketa gertatu zen.
- Kanpo-politikaren alorrean, bakea sinatu zen Ingalaterrarekin eta su-etena Probintzia Batuekin. Inperio Santuan, Hogeita Hamar Urteko Gerran parte hartzea erabaki zuen, dinastiaren Austriako adarrari laguntzeko.