Errealismoa eta Naturalismoa Frantzian
XIX. mendearen bigarren erdian, erromantizismoa indarra galduz joan zen eta ia XX. mendera arte gailenduko zen mugimendu indartsu bat sortu zen: errealismoa; zalantzarik gabe XIX. mendeko eleberrigile garrantsitzuenak eta gerora literaturaren historian eragin izugarria utziko zutenak
2 faktore:
gizarte gatazka; hiri-guneetako langileria nabarmenki hazi eta garatu, makina eta motor berrien asmakuntzak, hala nola, telegrafoa, bapore-ontziak, trenaren hedakuntza... bestalde, garai latzak izan ziren, baldintza negargarrietan bizi ziren langileek.
filosofia positibista; nagusitzen da pentsamenduan. Artista errealistek egoera nahiz pertsonaien behaketan oinarrituko dituzte euren lanak.
ERREALISMOA LITERATURANErrealismoa Frantzian izan zuen adierazpiderik erradikalenaerrealismoaren ezaugarrien artean honako hauek gailentzen ziren:Metodo Zientifikoaren Imitazioa: errealitatea irudikatu (eleberria bizitzaren ispilua bihurtu.Narratzaile Orojakilearen presentziaSinesgarritasunaXalotasunaEleberriaren gorakada
NATURALISMOA
1818tik aurrera Frantzian garatutako eleberri-joera batetik zetorren. Emile Zolak sortu zuen. Pertsonaiak aztertu eta zientzia-zehaztasunez deskribatu behar zituen. Idazle naturalistak metodo zientifikoa imitatzen du. Deskripzio xeheak erabiltzen ditu eta psikologia eta medikuntza oinarritzat hartuta azaltzen du pertsonaien jokabidea. Gainera, giza bizitzaren alderdi likits eta narrasak deskribatuz ausartago agertzen da.
FRANTZIAKO NOBELA ERREALISTA
XIX. mendearen bigarren erdia eleberriaren urrezko garaia izan zen eta burgesiaren garaipen sozialari hertsiki lotuta egon zen. LAU NOBELAGILE:
Stendhal, Balzac, Flaubert, Zola
GUSTAVE FLAUBERT
objetiboa izan nahi zuen, zehaztasunez idatzi, eta juzgu moralak saihestu.
Perpausen luzera eta egitura, hitzen sonoritatea, zehaztasuna... bai eta nobelaren egiturari berari zegozkion baliabide narratiboak ere, hala nola ikuspuntua, denboraren antolaketa, edukien dosifikazioa edo narratzailearen ahotsa. MADAME BOVARY (1857) obra erromantizismoaren aurkako kritika da. Probintziar giroan, nekazari aberats baten alabak, Emma Bovary-k, ilusio erromantikoko mundua bizi du, mediku arrunt eta xume batekin ezkontzean porrot eginik gelditzen dena. Hori dela eta, maitalekin ibiltzen da, zorrak egiten ditu eta azkenean bere buruaz beste egiten du.
Charles Bovary, Rodolphe (lehenengo amorantea), Leon (bigarren maitalea), Mhomais, Botikaria, Lhereux