Espainia gerran dago frantsesen aurka: Independentzia Gerra
Espainiako erregeak Frantzian daudenez, herritarrek hartzen dute estatuaren kargua.
Horretarako, batzarrak eratu zituzten: herrietakoak, probintziakoak eta gorena.
1810ean, 5 pertsonaz osatutako Erregentziari eman zioten boterea: Gorteak. Gorte hauek Cadizen elkartuko dira eta Espainian iraultza liberala hasiko da.
Cadizko Gorteak (1810-1814)
Cadizko Gorteak: 1810-1814 bitartean bildu ziren.
Cadiz hiri liberala zen, eta hori ingelesen eraginagatik da, hauek baitziren haien babesleak. Espainia nola gidatu erabakitzeko asmoz bildu ziren.
Gorteetan:
Bi talde zeuden: liberalak (gehiengoa) eta absolutistak (hauek beraien ideiak agertzen saiatuko dira).
Partaideen artean, liberalak erdi mailako jendea ziren, ez emakumeak ez herritar xehea. Probintzietako ordezkariak ere baziren.
Erregimen Zaharrarekin Amaitzeko
Gorteek, konstituzioa ez ezik, beste erabaki asko hartu zituzten:
Zentsura deuseztatu, inprenta askatasuna, barneko mugak kendu, gremioak deuseztatu, jauntxoen eta kleroaren eskubideak kendu, Inkisizioa deuseztatu, tortura deuseztatu, Mesta deuseztatu...
1812ko Konstituzioaren Ezaugarriak
1812ko Konstituzioa liberala izan arren, ezaugarri atzerakoiak ere baditu:
Konfesionaltasuna: Espainiak erlijio ofiziala eta bakarra du, katolikoa. Beraz, Eliza katolikoak hainbat abantaila zituen (irakaskuntzaren kontrola, zentsuratzeko ahalmena...).
Talde pribilegiatuen jabetza pribatuak onartzen dira.
Foruak: Ez dute ezer esaten foruei buruz, baina konstituzio garaian foruek murrizketak jasan zituzten. Bizkaitarrek ez zuten onartu konstituzioa.
Ezaugarri liberalak:
Botere banaketa
Betearazlea erregearen esku dago
Gerra deklaratu eta bakea sinatu.
Askatasun osoz aukeratuko ditu ministroak.
Ezin ditu Gorteak desegin.
Nazioa gobernatzeko 7 idazkari.
Erregeak erreinatu, ez gobernatu.
Nazioarteko harremanak zuzentzen ditu.
Bera da armadaren buru.
Legegilea Gorteek dute.
Legeak egiteko ganbara bakarra.
Erregeak aldarrikatuko ditu eta beto eskubidea du.
Judiziala, epaitegiek dute.
Herritarrak dira beraien boto eskubidea erabiliz ordezkariak aukeratuko dituztenak: Gizonezkoen sufragio unibertsala (25 urteko gizonezkoen zeharkako sufragioa).
Erregetza konstituzionala.
Norbanakoen hainbat eskubide eta askatasun ageri dira.
Berdintasuna legearen aurrean.
Ikasteko eskubidea aldarrikatzen da.
Milizia Nazionala: Konstituzioa defendatzeko herritarrez osatutako taldeak dira, boluntarioak.
Fernando VII.a
Karlos IV.aren semea da, eta honek Aranjuezeko altxamenduaren ostean abdikatu egin zuen, Fernando VII.ari tronua utziz.
“Desiratua” deitzen zioten.
1813ko abenduan, VALENÇAYKO ITUNA:
Napoleonek Fernando VII.a onartu zuen errege moduan.
Fernando VII.ak ez zuen neurririk hartuko frantsestuen aurka. (Ez zuen bete erabaki hori).
1814ra arte Fernando VII.a ez zen Espainiara itzuliko. Jendeak oso ondo hartu zuen. Baina berak, ez zuen ezagutzen Espainiako egoera, izan ere, 1808tik Frantzian zegoen.
Bi aukera zituen: errege absolutista izan edo liberalismoa hartu bere erresumako pentsaera bezala.
Erregealdiak 1814tik 1833ra arte iraun zuen. Hiru etapa:
, Seiurteko Absolutista
Desberdintasunak, Inkisizioa eta Foruak onartzen dira.
Europako beste herrialdeetan absolutismoa dago; beraz, honen laguntza badu. (Errestaurazio garaia da).
Absolutista talde batek PERTSIARREN MANIFESTUA idatzi zuen.
Cadizko Gorteetako absolutistak ziren, 69 diputatu.
Madrilen idatzia.
Absolutismoaren aldeko idatzia, 1812ko Konstituzioaren kontra.
Erregeak, Pertsiarren Manifestua jaso zuenean Valentziara joan zen, eta han:
Maiatzaren 4an, VALENTZIAKO DEKRETUA: Gorteek egindako lana kondenatu, konstituzioa onartzeko asmorik ez zuela adierazi, estatu kolpe bat eman eta absolutismoaren alde jo zuen.
Neurri hauek hartu zituen:
Ez zen kanpo politikaz arduratu.
Errepresioa: egunkariak debekatu, unibertsitateak itxi, frantsestuak kanporatu, bere kontrako pentsaerak zituenak kartzelara...