Burdinbideen lege orokorra
4. TESTUA. BURDINBIDEEN LEGE OROKORRA (1855-06-06)
Aztertzen ari garen testua lehen mailako testu juridiko-ekonomikoa da; konkretuki, 1855eko Burdinbideen Lege Orokorraren zenbait artikulu ditugu esku artean.
Testua publikoa da, Aranjuezen aldarrikatua izan baitzen 1855eko ekainaren 3an eta, ondoren, Madrilgo Gazetan argitaratua ekainaren 6an. Egilea kolektiboa da, Gorteek
Egindakoa delako, nahiz eta Francisco de Luxan, orduko Sustapen ministroak, eta Isabel II.Ak sinatua eta onetsia izan. Lege orokor honen helburu nagusia Espainian
Trenaren eraikuntza sustatzea da, honetarako bertako eta atzerriko konpainiei zenbait abantaila eskainiz. Isabel II. Aren zuzeneko agintaldiko Biurteko Progresistaren
Garaian (1854-1856) kokatu behar dugu testua; hau da O´Donnell-ek hasitako Vicalvarada altxamendua eta gero irekiko den etapa historikoan. Garai honetan Isabel II.Ak
Espartero jeneralari gobernua osatzeko ardura eman zion. Erregimen berria ekonomia eta politika erreformak sustatzen saiatu zen, tartean Madoz-en desamortizazio zibila
Aipatu behar dugularik, hemendik jasotako dirua, besteak beste, trenbidea hedatzeko erabiltzeko helburuarekin. 1856ko estatu kolpe batek, ordea, boterea berriro
Moderatuen eskuetan utzi zuen.
Lehengo paragrafoan Isabel II.A , Espainiako Erreginak herritar guztiei jakinarazten die Gorteek egindako legea onartu eta berretsi dutela. Ondoren Burbinbideen
Lege Orokorraren sei artikulu ditugu aztergai:
- 4. artikuluak, burdinbidearen eraikuntza gobernuaren, partikularren edo konpainien esku egongo dela dio.
- 6. Artikulua trenbideak eraikitzeko eta ustiatzeko baimenari buruzkoa da. Artikulu honen arabera, konpainia eta partikularrek trenbidea eraikitzeko, aurretik, gobernuaren
Onespena jaso beharko dute.
- 8.artikuluan gobernuak eskainiko dituen diru laguntzen inguruan hitz egiten da. Are gehiago, inbertsio publikoak zertarako erabiliko diren zehazten da: hainbat obra
Gauzatzeko, enpresei inbertitutako kapitalaren zati bat itzultzeko edota kapitalaren zati minimo edo finko bat ziurtatzeko. Hemen ikusten da gobernuak berak bultzatuko
Duela eraikuntza (iniziatiba publikoa). Kontuan izan behar da Espainiako iniziatiba pribatuak interes gutxi zeukala inbertsio industrialean, burgesia industriala apenas
Existitzen zelako, eta aristokrazia lurjabeak beste interes batzuk zituelako (lursailen errentak kobratzea).
- 19.Artikulua inbertitutako kapitalaren bermeari buruzkoa da. Trenbidearen eraikuntzan erabilitako kapital atzerritarra estatuak babestuko duela eta beraz arriskutik libre
Geratuko dela dio artikuluak.
-20.Artikuluan, burdinbidearen eraikuntza burutuko duten enpresei eskainitako onura ekonomiko eta fiskalak zehazten dira. Besteak beste, trenbideak bere bidean hartuko
Dituen lur publiko guztiak emango zaizkie, inguruko baliabideen (egurra, larreak...) erabili ahal izango dituzte, harrobiak irekitzeko baimena izango dute eta garraio eta
Muga zergak bereganatzeko ahalmena.
-Azkenengo artikuluan, 30.Ean, trenbideak izan beharreko neurriak aipatzen dira: 1,80 metroko zabalera. Honen inguruan, aipagarria da Europako gainerako trenbideekin
Alderatuta, Espainiako trenbidea zabalagoa egin zela eta, horrek, oztopo handiak ekarriko zituela ondorengo urteetan beste herrialdeekin komunikatzeko. Erabaki hori
Justifikatzeko, atzerritik etor zitekeen eraso militarrak aipatu ziren; baina hori ez zen izan benetako arrazoia. Espainia oso menditsua zenez, lurrun makinek indar gehiago
Behar zuten maldak igo ahal izateko eta hori zela eta diseinatu zituzten inguruko herrialdeenak baino bide zabalagoak (Hala ere, trenbidea zabalago egin ordez
Lokomotorak luzeagoak egitearekin nahiko izango zen).
Trenbideko sareak, Europan goraldian zeudenak, ondasunak garraiatzeko baliabide ezin hobea ziren denborak eta kostuak jaisten zituztelako. Hala ere, trenbideen
Eraikuntza Espainian araututa ez zegoenez eta garai hartako gatazka sozialak eta politikoak zirela bide, atzerriko kapitalak ez zeuden prest Espainian inbertitzeko. Ordura
Arteko trenbideak zenbait meategietan agertzen ziren baino ez. Lege hau Biurteko Aurrerakoian (1854-1856) indarrean sartu zen, beste erreformen artean. Hain laburra zen
Legislatura hau, ezen aldaketa politika gutxi egin baitziren.