Zaintza eta esku-hartze estrategiak: gida praktikoa

Laburpena

Dokumentu honek zaintzaileek eta profesionalek hainbat kolektiborekin (familiartekoak, adinekoak, urritasuna dutenak eta gaixo daudenak) esku hartzeko estrategia praktikoak aurkezten ditu. Dolua definitzen du eta dolu normala eta patologikoa bereizten ditu. Irakurleak zer egin dezakeen eta noiz behar den psikologo baten laguntza ikasiko du.

Funtsezko puntuak

Familiartekoek laguntza emozional, familiar eta soziala behar dute, osasun, ekonomia eta baliabideei buruzko informazioarekin batera.
Adineko pertsonekin autonomia, autoestima eta ohiko jarduera fisikoa errespetatu eta bultzatu behar dira.
Urritasuna duten pertsonei helduei dagokien moduan jardun behar zaie, aukeratzeko gaitasuna errespetatuz.
Gaixo daudenei egoera argi azaldu behar zaie, ezer ezkutatu gabe, eta haien iritzia beti kontuan hartu.
Dolu normala tristura, haserrea eta antsietatearekin lotzen da; dolu patologikoan pertsona gainditua sentitzen da eta psikologo baten laguntza behar da.
Esku-hartze orokorrak: enpatia, entzute aktiboa, ahots goxoa, kontaktu fisikoa eta sare sozialaren indartzea.

Frogatu zeure burua

Familiartekoen beharrak

Pertsonala: Laguntza emozionala eta psikologikoa. Depresioa, beldurrak, elikadura eta loarekin erlazionaturiko arazoak lantzen dira.
Familiarra: Norberaren bizitza ez guztiz alde batera uzteko laguntza. Familiartekoen osasun arazoak eta arazo ekonomikoak lantzen dira.
Soziala: Gizarteak eskaintzen dituen zerbitzuen eta baliabideen inguruko informazioa.

Adineko pertsonekin esku-hartzeko estrategiak

Bizitza estilo positiboa bultzatu.
Beraiekin hitz egin, maitasuna eta atentzioa eskainiz.
Beraien autonomia, izakera eta autoestimua errespetatu.
Pazientzia eta sentsibilitatea izan.
Jarduera fisikoak bultzatu: paseoak eman, kirola praktikatu, etab.

Urritasunak dituzten pertsonekin estrategiak

Beharrak dituen pertsonari ahalik eta autonomoen izaten lagundu.
Erabiltzailearen aukeratzeko gaitasuna, gustuak eta nahiak errespetatu.
Helduak bezala tratatu, ez haurrak bezala.

Gaixo dauden pertsonekin estrategiak

Bizitzako azken uneetan lagundu.
Gaixoaren iritzia kontuan hartu beti.
Egoera argi azaldu, ezer ezkutatu gabe.
Gaixoaren autoestimua hobetu, lorpenak goraipatuz.
Laguntza espirituala erraztu.
Familikoei egoera onartzen eta aurrera eramaten lagundu.

Dolua: definizioa eta motak

Maite den pertsona baten galeraren ondorioz ematen den erantzun emozionala da; normala edo patologikoa izan daiteke.

Dolu normala: Tristura, haserrea, antsietatea, bakardadea, nekea, inpotentzia eta shocka agertzen dira.
Dolu patologikoa: Pertsona gaindituta sentitzen da, ez du egoera kontrolatzen, jokaera bereziak ager daitezke eta ez da eboluziorik ikusten. Kasu hauetan, psikologo baten laguntza behar da.

Esku-hartzeak: gomendio orokorrak

Pertsonari laguntzeko asmoa azaldu prozesu osoan zehar.
Lagun edo familiarteko bat bezala jokatu.
Ahots tonu goxoa eta lasaia erabili.
Kontaktu fisikoa erabili eta enpatizatu.
Modu aktiboan entzun eta gutxi hitz egin.
Familiartekoen eta lagunen arteko sarea indartu.

Ohiko galderak

Zer da dolu patologikoa?

Dolu patologikoan pertsona gainditua sentitzen da, ez du egoera kontrolatzen, jokaera bereziak agertu daitezke eta ez da eboluziorik ikusten. Kasu hauetan psikologo baten laguntza behar da.

Zein estrategia erabili daitezke adineko pertsonekin?

Bizitza estilo positiboa bultzatu, beraiekin hitz egin maitasunez eta atentzioz, autonomia eta autoestima errespetatu, pazientzia izan eta jarduera fisikoak sustatu.

Nola jokatu behar da urritasuna duten pertsonekin?

Ahalik eta autonomoenak izaten lagundu, aukeratzeko gaitasuna, gustuak eta nahiak errespetatu eta helduak bezala tratatu, ez haurrak bezala.