San Agustin eta Platon: Zoriontasunaren Ikuspegi Filosofikoak
San Agustinentzat zoriontasuna jainkozkoarekiko loturan aurkitzen da. Bere lanetan, bereziki azpimarratzen du benetako giza zoriontasuna bilatze espiritualean eta Jainkoaren borondateari amore ematean aurkitzen den ideia. Fedearen eta barne-bakearen bidez norbere buruarekin adiskidetzea zoriontasuna lortzeko ezinbesteko elementu gisa agertzen dira, munduko gogobetetzeetatik bereiziz.
Bestalde, Platonek zoriontasunaren ikuspegi kolektiboagoa proposatzen du. Berarentzat, bertutea eta justizia oinarrizkoak dira maila indibidualean zein sozialean. Estatu ideal bat sortzeak bere ustea islatzen du gizartean harmonia ezinbestekoa dela gizabanakoek benetako zoriontasuna lortzeko. Zoriontasunaren bilatzeak, Platonen ustez, etikarekiko konpromisoa eta komunitatearen ongizateari ekarpena egitea dakar.
Ikuspegi Konparatua
Laburbilduz, San Agustinek zoriona esparru espiritualean eta jainkozkoarekiko loturan jartzen dituen bitartean, Platonek lorpen kolektibo gisa hartzen du, komunitateko bertuteari eta justiziari lotuta. Bi filosofoek, ikuspegi desberdinak izan arren, benetako zoriontasunak barne-eraldaketa eta ingurunearekiko harreman harmoniatsua dakarrela dioen ideian bat egiten dute, jainkotiarra edo soziala izan.
San Agustin eta Erromaren Erorketa
Alarikoen gudarosteek Erroman sartzeak krisi handia ekarri zuen Erromako Inperioarentzat. Erromatar paganoen ustez, kristauen kulpa zen ez zutelako biolentzia erabili eta ez ziren gai izan beraien burua defendatzeko; horrela, barbaroek errazago erasotu zuten. Paganoen ustez, kristauen Jainkoaren errua zen gertatutakoa.
"Jainkoaren Hiria" eta Historiaren Interpretazioa
Agustinek, "Jainkoaren Hiria" idatzi zuen erasoaren aurrean eliza kristaua defendatzeko. Testu honetan historiari buruzko bere ikuspegia ematen zuen. Idazlan honetan minak eta gaitzak historiaren baitan duten zentzua azaldu nahi zuen.
Bi Hirien Kontrajarpena
Filosofia honetan bi hirien arteko borroka agertzen da:
- Jainkoaren Hiria: Jainkoa beraien buruaren gainetik jartzen dutenak.
- Lurreko Hiria: Beraien burua Jainkoaren gainetik jartzen dutenak.
Bi hiriek bizitzan jarraitzeko bi modu irudikatzen dira:
- Gorputzarekin bat datorrena (egoismoa goraipatzen duena).
- Arimarekin bat datorrena (Jainkoa goraipatzen duena).
Batzuk jainkoarengana hurbiltzen dira eta besteak munduko errealitatea dute helburu. Agustinen ustez, hondamenaren ondoren erromatar guztiak kristau ez izana harrigarria da, Erromari geratzen zitzaion itxaropen bakarrik kristautasuna delako.