Metafisikaren Kritika: Sokrates eta Kristautasunaren Azterketa

1. kmz. Metafisikaren Kritika. Sokrates kontzientzia moralen sortzaile, betebehar eta justiziaren asmatzaile. Antzinako grekoen baloreak aldatu, arrazoiaren alde, irrika eta instintuen aurka azaldu.

• Platonek “benetako mundua” asmatu, bereizketa egin, berak asmatutako mundu faltsua eta itxurazko mundua, erreala ⇒ bizitza eta mundu erreala mesprezatzera bultzatu.
• Kristautasunak bi munduen arteko banaketa sakondu eta finkatu bekatua eta errua gaindiezinezko dikotomiak ezarriz.
• Ilustrazioak antzinako baloreek zutik diraute. Betiko morala sakonkiago finkatzen saiatu giza arrazoei praktikoan finkatuz.
• XIX. mendea, positibismo eta zientifizismoaren mendea, metodo zientifikoak gauza zehatzak orokortasunaren ikuspegitik aztertzen ditu, gauzen arteko ezberdintasunak ahaztu, beraz, benetako errealitatea ezagutzeko ez balio.
• Kristautasunaren kritika ⇒ erlijio oro beldurretik sortu. Erlijioak, naturaz gaindiko izaki transzendente eta perfektuetan sinestsi, metafisikaren akatsa gauzatu.
• Nietzchentzat, kristautasuna platonismo herrikoia da, ahulentzat eta esklaboentzako filosofia eta morala. Erlijioak balio dekadenteak proposatzen ditu ⇒ bizitzaren senaren aurkakoak.
• Jainkoaren heriotzarekin gizakiaren garapena martxan jarri.
• Epistemologia eta hizkuntzaren kritika ⇒ Ezustekorik eta aparteko aldakuntzarik gabeko munduan bizitzea erosoago zela ikusita, itxurazko kontzeptuak sortu filosofiak, fikzio hutsa ziren arren.
• “Izaki Absolutua”, “haraindikoa”... X dago egia absolutorik, bizitza etengabe aurrera, gauzak arrapaladan gertatu, eta gizakiak errealitatearen jario hori ezin menderaturik dabiltza.
• Hizkuntzak x egiaz hitz egiten, imaginazioan onarritutako metaforekin eraikitako perspektibak eman gehienez.
• Intuizioa, amets, artearen bidez hautematen dugu etengabeko kaosa den mundua eta bizitza tragikoa.
• Bitalismoa: Nietzchentzat proposamena ⇒ bizitzaren baitan kontrakoen borroka etengabea. Fenomeno bitala ezagutzeko intuizioa eta irudimena > arrazoia eta adimena.
• Bizitzaren benetako muina ⇒ jardun estetikoak bete, gizabanakoa, une batean azaltzen den puska besterik ez da.