Kanpo eta Barne Migrazioak Historian eta Gaur Egun

Informatika2 urr. 20265,99 KB

Kanpo Migrazioa: Azalpena eta Motak

Kanpo migrazioak bi mota nagusi ditu:

XIX. mendetik 1914ra: Ameriketarako emigrazioa murriztu zen. Arrazoiak: independentzia lortu izana, hazkuntza politikoa bultzatzea, eta 50eko hamarkadako egoera aldatzea (Latin Amerikak jendea behar zuen eta Espainiak trabak kendu zituen, nekazari eremuentzat irtenbide bihurtuz). Jatorria: Galizia, Asturias eta Kanariak. Helmuga: Argentina, Kuba eta Brasil. Profila: gazteak.
1914-1945 bitartean: Emigrazioak behera egin zuen gerra eta beldurragatik. 1929ko krisiak langabezia sortu zuen, joatea zaildu zen eta blokeoak egon ziren.
1945-1960 bitartean: Ozeano bestealdeko emigrazioa suspertu zen. Jatorria: Galizia eta Kanariak. Helmuga: Venezuela, Brasil eta Argentina. Profila: maila kualifikatuagoko familiak.
1960tik aurrerako jaitsiera: Ozeano bestealdeko migrazioak behera egin zuen, Latinoamerikako ekonomiaren beherakadaren eraginez.

20. mendearen erdialdera arte: Migrazioa urria eta urtaro arlokoa izan zen. Hasieran nekazaritza eta eraikuntza, eta geroago errefuxiatuak.
1960-1973 bitartean: Europako emigrazioa handitu egin zen, emigrazio iraunkorra izanik. Europaren aldetik, gerraosteko hazkuntza ekonomiko handiak jendea eskatzen zuen; Espainiaren aldetik, demografia eta nekazari gehiegi zeudelako. Jatorria: Andaluzia eta Galizia. Helmuga: Frantzia, Alemania eta Suitza. Profila: kualifikazio gutxikoak (meatzaritza, nekazaritza, industria).
1975etik aurrerako krisia: Mendebaldeko Europan krisi handia egon zen eta langabezia igo zen.

Demografikoak: Biztanleriaren jaitsiera.
Ekonomikoak: Alde onak (langabezia behean, dibisen bidalketak) eta alde txarrak (aurrezkiak beste leku batera bidaltzea).
Sozialak: Hizkuntza eta ohiturak ez ezagutzea, bizitzako baldintza txarrak, eta kanpoan lehenetsiak izatea.

Migrazioa txikiagoa izan da, motiboa lana, ikasketak edo prestakuntza izanik.

1975-2008: 80ko hamarkadatik gora, eta 2004an asko hazi zen.
2008tik aurrerako krisia: Krisiak gora egin zuen, langabezia bultzatu zen, eta hiri eta Europako herrialdeetara joan ziren. Gerora langabezia handiagoa, lan eskaria murriztea eta langabe prestatuek gutxi ordaintzea. Ondorio negatiboak: biztanleria galtzea.

Mapa eta datuak: 90eko hamarkadan 2 milioi erdi inguru, eta gaur egun 4,7 milioi dira.

1995-2007: Immigrazioaren hazkuntza handia. Arrazoiak: Espainiaren aldetik (eskulan premia, oparotasuna bultzatu, kualifikazio gutxiko lanak, erakartzeko neurriak, familia elkartzea, bizilekurik gabekoen erregularizazioa, Europako atea izatea, Latinoamerikarekiko lotura historiko-kulturala eta klimagatik). Atzerriko immigrazioaren aldetik, hainbat arrazoi ekonomiko eta politiko.
2008tik aurrerako krisia: Atzerritar gutxiago etorri zen, herrialdera itzuli ziren edo beste helmuga batzuk bilatu zituzten langabeziaren eraginez. 35 urtetik beherakoen immigrazio handia egon zen.

Egoeraren arabera: Urteak nazionalitate gabe, eskubide oso gabe, eta bizilekurik gabe milioi erdi bat.
Profila eta jatorria: Europako immigrazioa (bizimailaz erdi-altua, erretirodunak, alemaniarrak, britainiarrak, mediterraneoarrak edo uharteetakoak, negozio edo lan hobeek erakarrita). Erkidegotik kanpoko immigrazioa (Afrika, Iberoamerika, Asia; arrazoi ekonomiko edo politikoengatik, kualifikazio baxuko lanak, zerbitzuak, eraikuntza).
Helmuga: Hiriguneak, Katalunia, Madril, Valentzia; eta gainezka barrualdean edo Kantaurialdean.

Demografikoak: 1995-2007ko hazkundea bultzatu zuen eta galera demografikoa eragotzi zuen. 2008tik aurrerako immigrazioaren irteeraren ondorioz, biztanleriaren jaitsiera eta jaiotza-tasa murriztu ziren.
Ekonomikoak: Immigrazioak biztanleria aktibo ugari du (lan gogor eta okerrak egin, BPGren hazkundea bultzatu, hezkuntza eta osasunerako dirua eman, familiako jarduera-tasa igo zen; hasieran 16-35 urte bitartekoak, orain 35-64 urte bitartekoak, eta gazteak emigratu dute). Immigrazioari arazo batzuk lotu zaizkio: lehiakortasun galera, eskulan soberakina, soldata jaitsiera eta kanpo defizita handitzea.
Sozialak: Xenofobia eta arrazakeria jarrerak sortzea (imm_inbasioa, gizarte baliabideen kontsumoa, identitate nazionalaren mehatxua). Lan baldintza gogorrak eta bizi baldintzak (auzune marjinatuak, kalitate gutxiko etxebizitzak, hainbat delitu leporatzea). Integrazioa zailtzea (kultura, erlijio eta hizkuntza desberdintasunak, tirabirak eragin).

Helburua: immigrazioa denon mesedeko izatea.

Esparru europearra eta espainiarra: EBren asilo eta immigrazio politika (asilo eta bisak ematea, immigrazio klandestinoari aurre egitea). Espainiako atzerritarren legeak (immigrazioaren alderdi guztiak arautu: sartu, egoteko modalitateak, eskubide eta askatasunak, lan baldintzak, eta kanporatze prozesuak).
Espainiako neurri nagusiak: Immigrazio klandestinoaren kontra (jatorrizko herrialdeekin lankidetza, muga kontrola, legez kanpoko immigrazio sareen aurka). Herrialde igorleekin lankidetza (kontrola, aberriratzea eta itzulerak). Migrazio fluxuak (immigrazio mota, etorrera, krisi neurri gogorrak, kualifikazio handiko immigrazioaren sarrera sustatzea). Immigrazioaren integrazioa (xenofobia eta arrazakeriaren kontrako programak, auzo marjinatuak).