Gizarte-segregazioa hiri-eremuetan: arrazoiak eta ondorioak
Gizarte-segregazioaren areagotzea hiri-eremuan
Antzina, hiri bateko auzo berean, zenbait gizarte-taldetako pertsonak bizi ziren. Eraikin bakoitzean, tamaina eta kalitate desberdineko etxebizitzak zeuden, eta ekonomia-maila ezberdineko pertsonak elkarrekin bizi ziren.
Gaur egun, etxebizitza homogeneoz betetako eremu handiak eraikitzen dira. Prezioaren eta kalitatearen arabera, behe-klaseko, klase ertaineko eta klase altuko jendearentzat bereizten dira; ondorioz, gizarte-segregazioa gertatu da hiri-eremuan. Lurzoruaren prezioa da biztanleriaren banaketa zehazten duen faktore nagusia: ekonomia-maila txikia dutenak eremurik merkeenetan bizi dira, txartoago komunikaturik eta zerbitzu eskasenak dituzten tokietan.
Hiriak herrialde garatuetan
Europako hirietako hirigune historikoetan, zenbait gizarte-klase elkarrekin bizi dira:
- Birgaitze-prozesurik egin ez den tokietan: klaserik apalenak bizi dira.
- Birgaitze-prozesua egin den tokietan: klase ertaineko eta ertain-altuko profesionalak bizi dira.
Hiriko gainerako eremuak homogeneoagoak dira. Zabalguneetan klase ertainak eta altuak bizi dira, eta familia bakarreko etxez osatutako kanpoaldeko eremuetan ere bai. Ipar Amerikako hirietan, erdigunearen inguruko bizitegi-auzoak oso hondatuta daude; ondorioz, etxebizitza asko utzi eta ekonomia-baliabide gutxiagoko biztanleriak okupatu zituen. Azpihiritartzearen prozesu horrek arrazagatiko segregazioa adierazten du: aldirietan biztanleria zuria bizi da, eta gutxiengo etnikoek ghettoak sortzen dituzte.
Hirugarren Munduko hiriak
Biztanleria ugari kontrolik gabe joan da hirietara bizitzera, eta hiri-eztanda eragin du; horrek hiriko lurzoruaren finantza-espekulazioa bultzatu du. Hiri-ehunduran alde handiak daude bizitegi-eremuen eta aldirien artean:
- Pobreak txabolak eraikitzen dituzte hondakinekin.
- Biztanleriaren % 60ak bere etxea eraikitzeko aukera du.
- Zenbait hiritan, txabolaz jositako eremu handiak daude (adibidez, Calcuttan).
Etxebizitza horiek hiriaren erdiguneko antzinako auzo hondatuetan daude, baina, batez ere, kanpoaldean. Hainbat modutara izendatzen dira: favela, arrantxo... Auzo horietako biztanleria baldintza osasungaitzak hobetzen saiatzen da, bere kabuz azpiegituraren bat edo beste eraikiz.