Eboluzionismoa eta Humanizazioa: Gizakiaren Egitura
Eboluzionismoa: Dioenez, egungo izaki bizidun guztiak aurreko komunetatik aurrera gertatu diren aldaketa batzuen emaitza gara. Izaki guztiek bizirik irauteko borroka bat irabazi behar izan zuten, bestela hil egingo zirelako.
Humanizazioa: Espeziea gazteagotu zen heinean, gero eta urriagoa zen hura beste baliabide batzuekin konpentsatu behar zen, norbanakoak bizirik irauteko.
Baliabide guztiei esker eratu zen humanizazio-prozesua.
Gizartea: Taldekideen arteko harreman sendoagoak eta ugariagoak bideratzen ditu. Helduen eta haurren arteko lotura sendotu, haurrak behar bezala zaindu eta hezi behar zen taldearen etorkizuna bermatzeko. Elkarrekiko mendekotasuna areagotu zen, hierarkiak ezarri ziren, eta taldeko kide izatearen kontzientzia sortu zen, “gu” izatearen kontzientzia.
Hizkuntza: Gizakiok dugun komunikazio sistema konplexua bereganatzeko eta erabiltzeko gaitasuna da. Ezaugarri bereizgarriak:
Askotan ez zituztenez ekuak libre, ahoa erabiltzen hasi ziren komunikatzeko, soinuak bidali eta jaso ahal zutelako, bai egunez bai gauez. Beraz, giza hizkuntza lineala da.
Fonemak edo soinu-unitate txikienak. Artikulazio bikoitzari esker, mezu kopuru mugagabea osa daiteke.
Hizkuntza, giza talde batek edo hiztun komunitate batek adostatutako akordioaren emaitza da.
Gizakia: Gizakia izaki goren eta duinena da, arrazionaltasunaz eta askatasunaz hornituta dagoelako, baina bere burua ere hobetzen da birtutez jokatzeko eta bizitzako helburua askatasunez aukeratzeko, bere adina edo egoera fisikoa edozein izanda ere: zoriona.
Gizartekoia-Arrazionala: Gizakia arrazoimena duen gizakia da. Arrazoimena izatea goi-mailakoa egiten du, edozein animaliaren gainetik. Arrazoimenari esker pentsatzen dugu eta komunikatzen gara, tresna boteretsua da mundua irudikatzeko eta ezagutzeko.
Gorputza-Arima:
Arima ez da gorputzarekin identifikatzen, baizik eta arima materiaz, egituraz eta formaz osatutako entitate bat da, gorputz batena.
Arima eta gorputza bi osagai dira, ez bakarrik ezberdinak, baizik eta elkarren artean bateraezinak: gorputza arimaren kartzela da, hau materialaren eta pasionalaren esklabo bihurtzen den lekua.