Dantek eman zion izena eskola poetiko honi; maitasunari ez zion feudal garaiko trobalarien eskema eman, garaiko ideia filosofikoak baizik.
XIII. mendean sortu zen Toscanan.
Gorte-maitasunaren tradizioari jarraitzen dio, aldaketa batzuekin:
Ezaugarri nagusiak
Poesia benetakoa izan behar du.
Garaiko proventzar poesia gainditu zuen, maitasunaren barneratze espirituala zela bide.
Jainkoaren eta gure artean bi bitartekari mota daude: zeruak eta aingeruak.
Maitasuna ez da bekatua.
Maitasunaren harremana espiritualizatu egiten da, eta mundu honetako emakumea figura espiritual eta idealizatua bilakatzen da.
Maitasun gaien osagarria natura izango da.
11 silabako bertsoak erabiltzen dira.
Decameron: Errenazimenduko maisulana
Ipuin-bilduma garrantzitsua da.
Literaturak urrats eraginkorra ematen du Errenazimenduaren errealismo ausart eta laikora.
Boccaccioren meritua ez datza gaien originaltasunean, baizik eta latindar prosista hoberenen kadentzia italierara pasatzean.
Egitura eta testuingurua
Florentzian 1348an izandako izurritearen testigu izan zen idazlea; 10 gazte elizan elkartu eta hiritik aparte dagoen etxe batera erretiratzea erabakitzen dute.
Atzean utzi duten miseriaz ez gogoratzeko, gazteak elkarri ipuinak kontatzen aritzen dira.
14 egunez egoten dira etxean, baina 10 egunetan kontatzen dizkiote elkarri ipuinak.
Egun bakoitzean, gazte batek errege gisa jokatzen du eta erabakitzen du zein gairen inguruan arituko diren.
Guztira, 100 ipuin kontatzen dituzte, zabalera ezberdinekoak.
Garrantzia eta ezaugarriak
Decameron lanaren garrantzia bere prosa landu eta dotorean oinarritzen da, Errenazimenduko idazleentzat imitatzeko eredu izan baitzen.
Etorkizuneko gorte-nobelaren molde orokorra ezarri zuen.
Gaia: maitasunaren tratamendu errealista eta sentsuala.
Ipuinak lotsarik gabeko errealismoaren bidean dira (ikuspegi laiko eta irekitik).