XIX. mendeko antzerkia: Ibsen, Strindberg eta Txekhov, drama modernoaren aurrekariak
Prosazko drama burgesa/bertsozko drama erromantiko berantiarra.Antzerkiaren eredua agortu eta berrikuntza mugatuak.Ekarpen teknikorik ez,gai aldaketak:garaiko konfliktoak,emakumearen egoera. Strindbergek naturalismoa eta espresionismoa,sibolismoa,mistizismoa.Txekhovek-lirismoaz gain errealismoa,errealitatea markoa soilik:pertsonai etsiak,aukerak galdu baino ez dituztenak,gizaki hutsak eta krisian daudenak. Henrik Ibsen:-banakakoak errespetatu,gatazka itogarriak,gizabanakoaren borroka,ideiazko drama,pertsonaien azpiko psikologia,banakoak eta errekurtso erabiliak Peer Gynt:-lehen garaia-erromantizismoa.Exotismoa-antiheroia-protagonistaren azken porrota,neskak salbatzen du Ahate basatiak:2.Garaia,hipokresiaren gaia John Gabriel Borkman:bi...