Turismoaren soziologia: ikuspegiduala eta historia
gaia: Turismoaren soziologia
A) Soziologiaren ikuspegi duala
Soziologiatik, turismoaren azterketari ikuspegi dual bat planteatzen zaio:
Ikuspegi motibazionala
Eskaeraren ikuspegitik turismoa aztertzen denean, turistak etxetik boluntarioki urrun joaten diren pertsonak direla kontsideratzen da, helburu hauekin: atseden hartzea eta plazerra. Negoziorako bidaiatzen duten pertsonak ez dira kontuan hartzen.
Ikuspegi estatistikoa
Ekoizpenaren/eskaintzaren ikuspegitik, hau da, jardueraren ekoizleen ikuspegitik, baldintzak betez desplazatzen diren guztiei erreferentzia egiten zaie.
Hala ere, ikuspegi dual hau ez da beti posible: desplazamenduaren kontzeptuari buruzko informazio gehiago dugu ikuspegi estatistikotik, eta motibazioari buruzko iturri gutxiago.
B) Teoria subjektibistak: ikuspegi posmodernoa eta de-diferentziazioa
De-diferentziazioa
Gizarte posmodernoan de-diferentziazio prozesua gertatzen da: espazio turistikoak ez-turistikoekin nahastuta daude. Turismoaren analisia ez dago gizarte-espazio jakin batera mugatuta, eta ociozko jarduerak gizarte osoan zehar difuminatuta daude.
Osagai kulturalek gero eta garrantzi handiagoa dute: turismoa ez da jarduera eta espazio finkoak soilik, sinbolo eta zeinu sistema espezifiko bat baizik, espazio turistikoa eraikitzen eta definitzen dutenak. Posmodernitatean, espazioak, produktuak eta objektu turistikoak ikuskizun bisual eta joko gisa kontsumitzen dira. Ez da kontenplazioz kontsumitzen, distrakzioz baizik.
Turismoaren historiako hiru aro handiak
XVIII. mendearen bigarren erdiatik XX. mendearen hasierara arte: gaur egungo egitura eta portaera turistikoaren oinarriak ezartzen dira.
XX. mendearen lehen erdia: klase ertain eta langileak progresiboki turismo jardueran sartzen dira.
1945 (II. Mundu Gerraren amaiera) - gaur egun: turismoaren orokortze garaia, gizarte osora zabalduta.