Europako Estatu Liberalak: Britainia, Frantzia eta Alemania XIX. Mendean

Gaztelania2,79 KB

Europako Estatu Liberal Demokratikoak XIX. mendean

Europako estatu liberal demokratikoek botere banaketa ezarri zuten. Hona hemen hiru adibide nagusiak:

Britainia Handia (1837-1901)

Britainia Handia monarkia liberala zen, non estatuaren burua Victoria erregina zen. Victoriar aroa Britainiar goi-klasearen esplendore garaia izan zen, balio publiko, kontserbadore eta puritanoak ezarri zituena, baina kontraesanez betea.

Bi alderdi nagusi zeuden: kontserbatzaileak (tories) eta liberalak (whigs). Ingelesaren sistema demokratizatzeko prozesua erreforma legeetan oinarritu zen.

  • Parliament Act (1911): Komunen Ganberaren botereak handitu eta Lorduen Ganberaren botereak mugatu zituen.
  • Irakaskuntza derrigorrezkoa eta doakoa ezarri zen.
  • Meatzeetan 8 orduko lanaldia ezarri zen.
  • Zahartze eta langabezia aseguru medikoak sortu ziren.

Frantzia: II. Inperiotik III. Errepublikara

II. Inperioa (1850-1870)

Napoleon III.ak 1850ean estatu-kolpea eman zuen, merkataritza-sektoreen laguntzarekin. Gobernu pertsonalista izan zen, ordenan, hazkundean eta oposizioaren errepresioan oinarritua. Konjuntura ekonomiko onak bake soziala ekarri zuen, baina klase arteko desberdintasunek eta askatasun-falta oposizioa sortu zuten. Kanpo-politika interbentzionistak Prusiari gerra deklaratzera eraman zuen.

III. Errepublika

III. Errepublika Frantziak Prusiaren aurkako porrotarekin hasi zen. Sistema bikameraa zen (Batzarra eta Senatua), eta presidenteak botere mugatuak zituen. Barne-demokratizazioa bultzatu zen: sufragio unibertsala berrezarri, askatasun politikoak, alkateen hautaketa eta sindikatu obreroen legeztapena.

Frantziako Errepublikak Alsazia-Lorena bezalako aliantza antigermaniarrak sortu zituen. Sinboloak (Marianne) eta ohiturak ezarri zituen, herritarrak 1789ko iraultzako printzipioekin lotuz. Eskola publiko, doako eta laikoa ezarri zen.

Alderdi errepublikano nagusi biak: errepublikano moderatuak (Gambetta) eta errepublikano erradikalak (Clemenceau).

Bismarck-en Alemania

Alemania monarkia konstituzional autoritarioa zen. Erregimen politiko hau 1870eko Konstituzioan oinarritu zen, eta Guillermo I. Kaiser-ak eta Bismarck kantzilerrak zuzendu zuten. Egitura federala zuen, Prusiak pisu handiagoa zuelarik.

Alemaniak erreforma sozialak egin zituen klase herrikoiak mesedetzeko: gaixotasun-aseguruak, laneko istripu-aseguruak eta pentsioak. Indar politiko nagusia kontserbadorea zen.

Industrializazioa industrialarien, bankuaren eta Estatuaren arteko lankidetzan oinarritu zen. Arrakasta ekonomikoek sentimendu nazionalista indartsua piztu zuten.

Deskargatu

PDF Word HTML