Espainiako Independentzia Gerra: Gertaera Nagusiak

Gerraren Aurrekariak eta Aliantzak

1795etik, Konbentzio Gerran izandako porrotaren ostean, Espainiako Karlos IV.aren estatu-idazkari Godoyk bere kanpo politika aldatu zuen: kolonietan (bereziki Amerikan) eta Mediterraneo inguruan haien etsai komertzial eta militarra zen Britainia Handiaren aurka ekiteko, Espainiak Frantzia Iraultzailearekin kolaborazioa hasi zuen. Napoleonek 1799an boterea eskuratzean, kolaborazioari jarraipena eman zion. 1807an, Espainiak eta Napoleonen Frantziar Inperioak Fontainebleauko Ituna sinatu zuten, Britainia Handiaren aliatu nagusia zen Portugal erasotzeko: Espainiak Frantziako armadari bere lurraldetik igarotzea eta Portugalen aurkako erasoa bertatik burutzea baimentzen zion.

Borboien Krisia eta Tronuaren Aldaketa

Fernando VII.aren Konspirazioa

1807ko urrian, Fernando, Karlos IV.aren semeak, noble batzuekin batera Godoy gobernutik kentzeko eta erregearen boterea ordezkatzeko konspirazio batean zegoela jakin zen. Frantziarrekiko kolaborazioa gaizki ikusten zutenak eta Godoyren politikak (bereziki erreforma-saiakerak) Fernandoren inguruan biltzen ziren.

Aranjuezko Matxinada eta Karlos IV.aren Abdikazioa

1808ko martxoaren 17an, errege familia Aranjuezen zegoenean, noble eta militar talde batek matxinada bat prestatu zuen Godoy kargugabetzeko eta Fernando tronura igotzeko. Presioen ondorioz, martxoaren 19an, Karlos IV.ak abdikatu egin zuen eta haren semeak tronua hartu zuen Fernando VII.a bezala.

Baionako Abdikazioak eta Botere Hutsunea

Aldaketa honek ez zuen herrialdean babes osorik lortu eta Karlos IV.ak berak ere atzera egin zuen. Aita-semeek Napoleoni bitartekaritza eskatu zioten eta hainbat handiki eta diputaturekin enperadorearekin biltzera Baionara joan ziren (1808ko apirilean). Borboien ahulezia ikusita, Napoleonek biak abdikatzera behartu zituen –Baionako Abdikazioak– (maiatzaren 5ean). Errege familia Frantziako Valençay herrian gatibu mantendu zuten.

Independentzia Gerra eta Cádizko Gorteak

Juntak eta 1812ko Konstituzioa

Botere hutsunearen aurrean eta Independentzia Gerraren erdian, probintzietan gobernua eta miliziak zuzentzeko juntak edo batzarrak eratu ziren, gerora Junta edo Batzar Goren Zentral batean koordinatu zirenak, eta Erregeordetza bat izendatu zutenak. Frantziarrek ia herrialde osoa okupatu zutenean, Junta Gorena Cádizen babestu zen eta bertatik Gorteak biltzeko deialdia egin zuen. Cádizko Gorteak 1810eko iraila eta 1814ko martxoa bitartean lanean aritu ziren eta nahiko bereziak izan ziren, izan ere, gerraren ondorioz diputatu eta politikari asko ezin ziren Cádizera bertaratu eta bertako hiritarrek ordezkatu zituzten. Ondorioz, liberalek gehiengoa izan zuten bertan eta Gorteetan ideia eta printzipio liberalak nagusitu ziren, prozesu konstituziogilea abiarazteko aukera sortuz eta 1812ko Konstituzioa erdituz.

Gerraren Amaiera: Valençayko Ituna

Espainiako Independentzia Gerra aliatuen garaipenarekin amaitzear zegoela, bere ahaleginak Errusiako frontean biltzeko asmoz, Napoleon Fernando VII.arekin negoziatzen hasi zen eta 1813ko abenduan Valençayko Itunaren bidez Napoleonek Fernando VII.a Espainiako erregetzat aitortu zuen eta haren tropak erretiratuko zituela agindu zuen.