Clara Campoamor eta Emakumeen Sufragioaren Defentsa

testua: Kokapena

Testu mota iturriaren arabera, testu historiko primarioa da; formaren arabera, diskurtso parlamentarioa da; eta gaiaren arabera, testu soziala da. Egilea Clara Campoamor (Madril, 1888 – Lausana, 1972) da, Espainiako politikari eta militantzia feministaren aitzindaria. Testua kolektibo bati zuzenduta dago eta bere helburua publikoa da. Garaia: Madril, 1931ko irailaren 1a, Gorte Jauregian.

Analisia

Gai nagusia emakumearen eskubideak aldarrikatzea da. Testuak Clara Campoamorrek Diputatuen Kongresuan egindako hitzaldietako baten zatiak aurkezten dizkigu, Luis Jiménez de Asuak aurkeztutako konstituzio-proiektuari buruzko eztabaiden barruan.

• Lehen lerrokadan: Gizonen eta emakumeen arteko desberdintasuna bermatzen duten printzipioen aurka argudiatzen du, gizaki gisa gizonak dituen eskubide berak dituela adieraziz.
• Bigarren lerrokadan: Parlamentariak animatu ditu emakumeen botoa beren gain hartzera eta konstituzioan sartzera, Espainia emakumearen sufragioa onartzen duen lehen herrialde latindarra izan dadin.

Iruzkina: II. Errepublikaren testuingurua

II. Errepublika 1931ko apirilean aldarrikatu zen. Behin-behineko Gobernuaren zeregin nagusia Gorte Konstituziogileetarako hauteskundeak deitzea izan zen. Gorteetan 465 diputatuetatik bi emakume baino ez ziren egon: Clara Campoamor eta Victoria Kent.

Clara Campoamor abokatua izan zen emakumearen eskubideen defentsan gehien inplikatu zena. Bere esku-hartzeari esker, 25. artikuluak berdintasun juridikoa bermatu zuen. 34. artikuluari dagokionez, eztabaida luzeen ondoren, 23 urtetik gorako herritarren hauteskunde-eskubideak parekatzea onartu zen (161 boto alde, 121 kontra).

Emakumeek parte hartu zuten lehen hauteskundeak 1933koak izan ziren. Eskuineko alderdien garaipena emakumeei egotzi zitzaien arren, hori azaleko ondorioa zen; izan ere, 1936ko otsaileko hauteskundeetan Fronte Popularraren garaipenak estrategia eta batasun arazo bat zela frogatu zuen.

Konklusioa

1931ko Konstituzioa, batez ere Mexiko, Errusia eta Weimarko Errepublikan inspiratua, emakumeen eskubideetarako urrats historikoa izan zen. Clara Campoamorren ekarpena erabakigarria izan zen gizonarekiko berdintasuna lortzeko, nahiz eta ondorengo Gerra Zibilak eta frankismoak eskubide horiek bertan behera utzi zituzten.